بلندقبا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک کشیش انگلیکن که جامه دیکونذها (خادمان کلیسا) را به تن کرده‌است. این جامه تشکیل شده‌است از یک بلندقبا، یک قبابند و یک شال نیایش.

بُلَندقَبا یکی از جامه‌های آیین نیایش‌سرایی در کلیساهای کاتولیک رومی، انگلیکن و بسیاری از کلیساهای پروتستان است.

بلندقبا، قبایی جادار و بلند است که تا مچ پا می‌رسد و معمولاً کمربندی به نام قبابند به‌دور آن بسته می‌شود. بلندقبا در اصل همان ردای کتانی رومیان است و در اوایل سده‌های میانه روحانیان سکولار نیز آن را می‌پوشیدند و در خارج است مراسم نیایش‌سرایی هم استفاده می‌شد.

این جامه، کهن‌ترین جامهٔ نیایش‌سرایی مسیحیان است و از دوره‌های آغازین مسیحیت توسط روحانیان در آیین‌های عشای ربانی پوشیده می‌شد.

منابع[ویرایش]

  • Piponnier, Françoise, and Perrine Mane; Dress in the Middle Ages; p. 114, Yale University Press; 1997