ماگنیتوگورسک
| ماگنیتوگورسک
Магнитогорск
| |||||||||||||||||||||||||||||
ماگنیتوگورسک (روسی: Магнитого́рск) یک شهر صنعتی در استان چلیابینسک روسیه است که در سمت شرقی بخش جنوبی کوههای اورال و در کنار رود اورال واقع شده است. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۲۱ بالغ بر ۴۱۰٬۵۹۴ نفر بوده است.
نام ماگنیتوگورسک از نام کوه مانیتنایا (کوه مغناطیس) گرفته شده است؛ یک ناهنجاری زمینشناختی که زمانی تقریباً به طور کامل از سنگ آهن با خلوص ۵۵٪ تا ۶۰٪ تشکیل شده بود. این شهر پس از تولیاتی، دومین شهر بزرگ روسیه است که مرکز اداری هیچیک از واحدهای فدرال یا مناطق محسوب نمیشود. ماگنیتوگورسک دارای بزرگترین کارخانه آهن و فولاد در کشور به نام مجتمع متالورژی ماگنیتوگورسک است. شعار رسمی شهر «جایی که اروپا و آسیا با هم ملاقات میکنند» است، زیرا شهر بر روی مرز این دو قاره قرار دارد.
ماگنیتوگورسک یکی از معدود سکونتگاههایی است که بر اساس طرحهای رئالیسم سوسیالیستی ساخته شده است (نمونههای دیگر شامل نووا هوتا در لهستان و آیزنهوتناشتات در آلمان هستند).
تاریخچه
[ویرایش]- تأسیسات تولید فولاد ماگنیتوگورسک در دهه ۱۹۳۰
بنیانگذاری
[ویرایش]ماگنیتوگورسک در سال ۱۷۴۳ به عنوان بخشی از خط قلعههای اورنبورگ که در دوران سلطنت ملکه الیزابت ساخته شد، تأسیس گردید. تا سال ۱۷۴۷، این سکونتگاه به اندازهای بزرگ شده بود که ساخت یک نمازخانه چوبی کوچک به نام «کلیسای تثلیث مقدس» در آن توجیه داشته باشد.
استخراج سنگ آهن روسیه در این منطقه به سال ۱۷۵۲ بازمیگردد، زمانی که دو کارآفرین به نامهای توردیش و میاسنیکوف تصمیم گرفتند امکانسنجی استخراج در منطقه را بررسی کنند. آنها از این واقعیت که کوه مانیتنایا در آن زمان متعلق به هیچکس نبود استفاده کرده و با ارائه درخواستی به ملکه الیزابت، آن را برای خود تصاحب کردند. در سال ۱۷۵۹، درخواست آنها پذیرفته شد و تولید سنگ آهن را آغاز کردند.
رشد
[ویرایش]در سال ۱۹۲۸، یک هیئت شوروی وارد کلیولند در اوهایو شد تا با شرکت مشاوره آمریکایی «آرتور جی. مککی» درباره طرحی برای راهاندازی کپی کارخانه فولاد «گری ورکس» (Gary Works) در ماگنیتوگورسک گفتگو کند. این قرارداد چهار بار افزایش یافت و در نهایت ظرفیت کارخانه جدید به بیش از چهار میلیون تن در سال رسید.[۱]
این شهر ویترینی از دستاوردهای شوروی بود. ذخایر عظیم سنگ آهن در منطقه، آن را به مکانی عالی برای ساخت کارخانه فولادی تبدیل کرد که قادر به رقابت با رقبای غربی خود باشد. با این حال، بخش بزرگی از نیروی کار که دهقانان سابق بودند، مهارتهای صنعتی کمی داشتند. برای حل این مشکلات، صدها متخصص خارجی از جمله تیمی از معماران به رهبری ارنست می آلمانی برای هدایت کار وارد شدند.
در دهه ۱۹۳۰ و بر اساس برنامههای پنجساله استالین، ماگنیتوگورسک قرار بود به شهری تکصنعتی بر اساس مدل دو شهر پیشرفته تولید فولاد در ایالات متحده یعنی گری و پیتسبرگ تبدیل شود. در سال ۱۹۳۱، این منطقه رسماً وضعیت «شهر» دریافت کرد.
شهر بسته
[ویرایش]در سال ۱۹۳۷، به اتباع خارجی دستور داده شد که شهر را ترک کنند و ماگنیتوگورسک یک شهر بسته اعلام شد. اطلاعات قابل اعتماد کمی درباره رویدادها و توسعه شهر در دوره بسته بودن وجود دارد.
این شهر در طول جنگ جهانی دوم نقش مهمی ایفا کرد زیرا بخش زیادی از فولاد مورد نیاز ارتش شوروی را تأمین میکرد. علاوه بر این، موقعیت استراتژیک آن در شرق کوههای اورال، ماگنیتوگورسک را از اشغال توسط ارتش آلمان در امان نگاه داشت.[۲]
بازگشایی
[ویرایش]در دوران جنبش پرسترویکا به رهبری میخائیل گورباچف، وضعیت شهر بسته برداشته شد و خارجیها دوباره اجازه بازدید از شهر را پیدا کردند. با اتمام ذخایر محلی سنگ آهن، ماگنیتوگورسک اکنون مجبور به واردات مواد خام از شمال قزاقستان است.[۳]
فرو ریختن ساختمان در ماگنیتوگورسک
[ویرایش]در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸، یک بلوک آپارتمانی در شهر ماگنیتوگورسک دچار انفجار گاز و فروریزش شد که منجر به کشته شدن ۳۹ نفر از ساکنان و مجروح شدن ۱۷ نفر دیگر شد.[۴]
جغرافیا و آلودگی
[ویرایش]این شهر در سمت شرقی منتهیالیه جنوبی کوههای اورال در کنار رود اورال واقع شده است.
ماگنیتوگورسک در نظرسنجی سال ۲۰۰۷ موسسه بلکاسمیت جزو آلودهترین شهرهای جهان قرار گرفت. آلایندهها شامل سرب، دیاکسید گوگرد، فلزات سنگین و سایر ذرات معلق هستند. طبق گزارش بیمارستان محلی، تنها ۱٪ از کودکان ساکن در شهر از سلامت کامل برخوردارند. با این حال، در سالهای اخیر تجهیزات کارخانهها نوسازی شده و آلایندگی تا ۶۰٪ کاهش یافته است.[۵]
اقلیم
[ویرایش]ماگنیتوگورسک دارای اقلیم قارهای مرطوب (Dfb) با چهار فصل متمایز و زمستانهای نسبتاً سخت است. میانگین بیشینه دما در جولای حدود ۲۵ درجه سانتیگراد و میانگین کمینه در ژانویه حدود ۱۸- درجه سانتیگراد است.[۶]
آموزش و فرهنگ
[ویرایش]دو موسسه آموزش عالی در ماگنیتوگورسک وجود دارد: دانشگاه دولتی فنی ماگنیتوگورسک (MSTU) و کنسرواتوار دولتی ماگنیتوگورسک (MSC). همچنین سه تئاتر در شهر فعال است: تئاتر درام پوشکین (قدیمیترین تئاتر شهر)، خانه اپرا و باله، و تئاتر عروسکی.
ورزش
[ویرایش]متالورگ ماگنیتوگورسک تیم هاکی روی یخ این شهر است که در لیگ هاکی کنتیننتال (KHL) بازی میکند. ایوگنی مالکین، ستاره مشهور هاکی، متولد این شهر است و فعالیت خود را از این باشگاه آغاز کرده است. این تیم تاکنون چندین بار قهرمان جام گاگارین شده است.
جمعیتشناسی
[ویرایش]ترکیب قومیتی (۲۰۱۰):[۷]
| قومیت | جمعیت | درصد |
|---|---|---|
| روسها | ۳۳۸٬۵۹۵ | ۸۴٫۷٪ |
| تاتارها | ۲۰٬۴۳۳ | ۵٫۲٪ |
| باشقیرها | ۱۵٬۱۷۲ | ۳٫۹٪ |
| اوکراینیها | ۶٬۱۰۱ | ۱٫۶٪ |
| قزاقها | ۴٬۱۳۰ | ۱٫۰٪ |
| سایر | ۱۳٬۸۸۳ | ۳٫۶٪ |
شهرهای خواهرخوانده
[ویرایش]جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Magnitogorsk». در دانشنامهٔ ویکیپدیای آلمانی ، بازبینیشده در ۴ ژوئن ۲۰۱۱.
- ویکیپدیای انگلیسی
- ↑ Ball, Alan M. (April 2, 2018). Imagining America: Influence and Images in Twentieth-century Russia. Rowman & Littlefield Publishers. ISBN 9780742527935. Retrieved April 2, 2018 – via Google Books.
- ↑ McCollough, J. Brady (February 8, 2014). "Evgeni Malkin: A Russian tale with roots founded in ice and iron". Pittsburgh Post-Gazette. Retrieved February 28, 2016.
- ↑ "In Stalin's City of Steel, Change Confronts Inertia". نیویورک تایمز (به انگلیسی). August 16, 1988. Retrieved March 30, 2024.
- ↑ "Спасательная операция на месте обрушения подъезда в Магнитогорске завершена. (Rescue operation at the site of the entrance collapse in Magnitogorsk completed)". Interfax.ru (به روسی). January 3, 2019. Retrieved June 20, 2021.
- ↑ The World's Worst Polluted Places: The Top Ten, Blacksmith Institute, September 2007
- ↑ "Magnitogorsk, Russia Weather Averages". Weatherbase. Retrieved December 28, 2014.
- ↑ "Наиболее многочисленные национальности" (PDF). Rosstat. Archived from the original (PDF) on August 22, 2016. Retrieved September 11, 2016.

