مؤسسه انفرادی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

موسسه انفرادی، (به انگلیسی: sole proprietorship) واحدهای اقتصادی از نظر تعداد مالک به دو دسته؛ شرکت‌های تضامنی و موسسات انفرادی تقسیم می‌شوند. واحدهای تک مالکی یا انفرادی، همان‌گونه که از نام آن پیداست، مالکیت این واحدها متعلق به یک نفر است، که معمولاً مدیر واحد تجاری نیز می‌باشد. فروشگاه‌های خرده‌فروشی، تعمیرگاه‌ها و مؤسسات حرفه‌ای فردی، مانند: وکلا و حسابرسان، به‌صورت تک مالکی اداره می‌شوند.

در مدل موسسه انفرادی یا مالکیت انحصاری، فرد و تجارت در عمل، یکی هستند. به عبارت دیگر شخصی که تجارت را راه‌اندازی می‌کند، مسئولیت مدیریت، قراردادها، مسایل مالی و غیره تجارت را به عهده دارد. در این حالت شخص با تمام اموال شخصی‌اش، ضامن واحد تجاری خود است. اگر تجارت وی ورشکست شود، کلیه دارایی‌های خود را نیز از دست خواهد داد.[۱][۲][۳][۴]

منابع[ویرایش]

  1. "Financial Risk: Definition". Investopedia. Retrieved October 2011. 
  2. "In Wall Street Words". Credo Reference. 2003. Retrieved October 2011. 
  3. McNeil, Alexander J.; Frey, Rüdiger; Embrechts, Paul (2005). Quantitative risk management: concepts, techniques and tools. Princeton University Press. pp. 2–3. ISBN 978-0-691-12255-7. 
  4. Horcher, Karen A. (2005). Essentials of financial risk management. John Wiley and Sons. pp. 1–3. ISBN 978-0-471-70616-8.