لولیتا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

لولیتا رمانی است از ولادیمیر ناباکوف در مورد عشق یک پروفسور میان‌سال به یک دختر بچه ۱۳-۱۲ ساله به نام لولیتا.

این کتاب برای اولین بار در سال ۱۹۵۵ در پاریس توسط «Olympia Press» به چاپ رسید. استنلی کوبریک، در سال ۱۹۶۲، و آدریان لین در سال ۱۹۹۷، دو فیلم با اقتباس از این رمان ساختند.

طرح داستان[ویرایش]

خطر لوث‌شدن: آنچه در زیر می‌آید ممکن است قضیه یا پایان ماجرا را لو دهد!

پروفسور از قضا ناپدری لولیتا، دختر کوچک مورد علاقه‌اش می‌شود. در پی فاش شدن عشق نامشروع پروفسور به دختر همسرش و مرگ زن، وی سفری نامشخص را در کنار لولیتا آغاز می‌کند، غافل از آنکه دخترک توسط یک فرد ثروتمند منحرف اغفال می‌شود و ناگاه پروفسور را ترک می‌کند.

پایان خطر لوث‌شدن

واکنش به کتاب[ویرایش]

کتاب در ابتدا در پاریس موهن تشخیص داده شد و فروش آن ممنوع شد. کمی بعد در انگلیس، آرژانتین، نیوزیلند و آفریقای جنوبی نیز این کتاب اجازه فروش پیدا نکرد. در طول سال‌های اخیر به دختران جوانی که از سنین پایین درگیر مسائل جنسی می‌شوند به اصطلاح لولیتا می‌گویند.[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. کتب ممنوعه

منابع[ویرایش]

  • کتب ممنوعه. . شهروند امروز. ترجمهٔ کاوه شجاعی سال سوم، ش. ۶۶ (۱۴ مهر ۱۳۸۷): ۴۷.