پرش به محتوا

لطفعلی صورتگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لطفعلی صورتگر
زاده۱۲۷۹ خورشیدی
شیراز
درگذشته۳ مهر ۱۳۴۸ (۶۹ سال)
شیراز
آرامگاهآرامگاه او در جوار حافظ است
ملیتایرانی
همسر(ها)اُلیو (Olive)
فرزند(ان)دیوید صورتگر (David Suratgar)
والدینمیرزا محمدعلی آقاخان
آرامگاه لطفعلی صورتگر در حافظیه

لطفعلی صورتگر، استاد دانشگاه، شاعر، نویسنده و مترجم معاصر ایرانی بود.

زندگی

[ویرایش]

لطفعلی صورتگر، فرزند میرزا محمدعلی آقاخان ملقب به مسعودالملک از خوشنویسان بنام شیراز، در سال ۱۲۷۹ خورشیدی در شیراز زاده شد. جد وی آقا لطفعلی شیرازی (معروف به لطفعلی صورتگر) از نقاشان چیره‌دست قرن سیزدهم هجری بود که کارهای او در موزه‌های پاریس، لنینگراد و همچنین در موزه رضا عباسی تهران موجود است. لطفعلی صورتگر تحصیلات ابتدایی را در شیراز به پایان رساند. سپس به هند رفت و دوره متوسطه را در آنجا به پایان رسانید. سپس به ایران بازگشت و به خدمت ادارات دارایی و فرهنگ درآمد، و مجله «سپیده‌دم» را در شیراز تأسیس کرد.[۱] در سال ۱۳۰۶ خورشیدی برای ادامه تحصیل به لندن رفت و در رشته زبان و ادبیات انگلیسی درجه دکتری گرفت.[۲] موضوع پایان‌نامه دکتری او «نفوذ ادبیات ایران در ادبیات انگلستان در قرن پانزدهم و شانزدهم میلادی» بود.[۳] لطفعلی صورتگر پس از بازگشت از انگلستان به تدریس ادبیات فارسی و انگلیسی پرداخت و چندی نیز ریاست دانشگاه شیراز را به عهده داشت.[۴][۵] مدتی نیز مدیر مجله آموزش و پرورش و عضو فرهنگستان ایران بود. لطفعلی صورتگر سفرهایی به کشورهای شوروی، آمریکا و پاکستان کرد، و به مدت یک‌سال به عنوان استاد در دانشگاه کلمبیا به تدریس پرداخت. لطفعلی صورتگر در بعد از ظهر ۳ مهر ۱۳۴۸ در شیراز در سن ۶۹ سالگی درگذشت. آرامگاه او در حافظیه شیراز است.

تالیفات

[ویرایش]
  • سخن‌سنجی؛ کتابی در تاریخ سخن‌سنجی[۴]
  • تجلیات عرفان در ادبیات فارسی
  • ادبیات توصیفی ایران
  • ادبیات غنایی ایران
  • اصول علم اقتصاد
  • دیوان شعر
  • برگ‌های پراکنده (شعر)
  • سخنانی چند از نویسندگان باختر
  • عناصر موجود در ادبیات پارسی
  • تاریخ ادبیات انگلیسی به زبان فارسی (۳ جلد)
  • سبک رمانتیزم در انگلستان
  • جلوه‌های تأثیرگذاری ایرانیان بر ادبیات انگلیس سده‌های پانزدهم و شانزدهم میلادی[۶][۷]

ترجمه‌ها

[ویرایش]
  • جغرافیای تاریخی ایران
  • مارسیون
  • فاستوس
  • عشاق ناپل

نمونهٔ شعر

[ویرایش]
هر باغبان که گل به سوی برزن آورد شیراز را دوباره به یاد من آورد
آن‌جا که گر به شاخ گلی آرزوت هست گل‌چین به پیشگاه تو یک خرمن آورد
نازم هوای فارس که از اعتدال آن بادام‌بن شکوفه مه بهمن آورد
نوروزماه، فاخته و عندلیب را در بوستان، نواگر و بربط‌زن آورد
ابر هزارپاره بگیرد ستیغ کوه چون لشکری که رو به سوی دشمن آورد
من در کنار باغ کنم ساعتی درنگ تا دل‌نواز من خبر از گلشن آورد
آید دوان دوان و نهد برکنار من آن نرگس و بنفشه که در دامن آورد

جستارهای وابسته

[ویرایش]

پانویس

[ویرایش]
  1. «يادى از شاعر توصيف گر شيراز و فارس». عصر مردم. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۰-۳۰.
  2. «اولین اعزام دانشجویان ایرانی به فرنگ». جام جم آنلاین. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۰-۳۰.
  3. «صورتگر، لطفعلی». راسخون. دریافت‌شده در ۲۷ مرداد ۱۳۹۲.[پیوند مرده]
  4. 1 2 «حیف است که «سخن سنجی» صورتگر ناشناخته بماند». خبرگزاری مهر. ۲۰۱۹-۰۱-۱۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۰-۳۰.
  5. «عاقبت بازرگان و محصل‌های فرانسه». ایسنا. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۰-۳۰.
  6. ««جلوه‌های تأثیرگذاری ایرانیان بر ادبیات انگلیس» منتشر شد». ایبنا. ۲۰۲۴-۰۹-۰۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۰-۳۰.
  7. «صورتگر فقط نام یک خیابان در شیراز نیست ، دنیایی از شاعرانگی است». شهر مردم. ۲۰۲۵-۰۵-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۰-۳۰.

منابع

[ویرایش]
  • مجلهٔ دانشکده ادبیات و علوم انسانی ، سال 16 ، شمارهٔ 4 ، فروردین 1348
  • اثرآفرینان، زندگینامهٔ نام‌آوران فرهنگی ایران، انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، جلد چهارم