قراجه ساقی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

قراجه ساقی یکی از اتابک‌های حکومت سلجوقیان در زمان سلطان سنجر بود که بر بلاد فارس حکم می‌راند. او در سال ۵۲۶ هجری، حین نبرد میان سنجر و مسعود سلجوقی، به لشکریان مسعود پیوست و در نبرد دینور به دست سلطان سنجر کشته شد.[۱] در این نبرد او به دست یکی از سپاهیان باوندیان، که متحد سنجر بودند، با نیزه از اسب به زمین افتاده و دستگیر شد.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. علی‌اکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «قراجه ساقی»، لغت‌نامهٔ دهخدا.
  2. مهجوری، تاریخ مازندران، ۱۷۹–۱۸۰.