فلوکس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
فلوکس
Phlox Paniculata.jpg
فلوکس باغچه‌ای
آرایه‌شناسی
فرمانرو: گیاهان
(طبقه‌بندی‌نشده): گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): دولپه‌ای‌های نو
(طبقه‌بندی‌نشده): آستریدها
راسته: خلنگ‌سانان
تیره: گل‌آتشیان
سرده: فلوکس
کارل لینه
گونه‌ها

متن را ببینید.

فلوکس[۱] یا گُلِ آتشی[۲] (نام علمی: Phlox) سرده‌ای است از گُل‌آتشیان علفی، با حدود ۶۷ گونه‌. این گیاهان عموما چندساله یا نیمه‌درختچه‌ای و به‌ندرت یک‌ساله هستند. بیشتر گونه‌های فلوکس در آمریکای شمالی (یک گونه در سیبری) مشاهده شده‌اند.

ویژگی‌ها[ویرایش]

ظاهر[ویرایش]

گل‌های گلِ‌آتشی(فلوکس) به‌ندرت منفرد و کاسه آنها لوله‌ای یا استکانی ـ لوله‌ای است که اغلب کرک‌های غده‌ای دارد؛ جام گل آنها قیف‌شکل و به‌ندرت لوله‌ای باریک یا صاف یا کرک‌دار با لَپ‌های کامل یا دوقسمتی تخم‌مرغی یا مستطیل است؛ پرچم‌های آنها کوتاه و به‌هم‌پیوسته و محصور در جام است؛ برگ‌های گیاهان این سرده کامل است و در پایین ساقه متقابل و در بالای ساقه متناوب است.

کشت[ویرایش]

گلِ‌آتشی در مکانهای آفتابی و نیمه‌آفتابی و خاکهای حاصل‌خیز و مرطوب با زهکش مناسب به‌خوبی رشد می کند و از اواسط بهار تا اواخر تابستان گل می‌دهد. این گیاه تا حدودی سرما را تحمل می‌کند.

گلِ‌آتشی در ایران[ویرایش]

فلوکس باغچه‌ای، شناخته‌شده‌ترین گونه این گیاه، به ایران وارد شده و برای گلهای زیبا و رنگارنگش در باغچه‌ها و پارکها کاشته می‌شود.[۳]

فلوکس معمولی ساقه راست با بلندی حدود 45 سانتی‌متر و شاخه‌های منشعب دارد. برگهای آن کشیده و نوک‌تیز با قاعده قلبی‌شکل است. گلهای فلوکس به‌صورت گروهی در گل‌آذین خوشه‌ جای دارد. رنگ گلها بسته به رقم سفید، زرد، آبی، بنفش و قرمز تیره است و از اواخر بهار تا اوایل پاییز می‌شکفند. این گیاه را با کاشت بذر زیاد می کنند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • واژه‌های مصوّب فرهنگستان تا پایان سال ۱۳۸۹ (مجموع هشت دفتر فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان)
  1. مظفریان، ولی‌الله (۱۳۷۵). فرهنگ نام‌های گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی. تهران: فرهنگ معاصر. شابک ۹۶۴-۵۵۴۵-۴۰-۴.
  2. «گُل آتشی» [زیست‌شناسی- علوم گیاهی] هم‌ارزِ «Phlox»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر هشتم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸ (ذیل سرواژهٔ گُل آتشی)
  3. فرهنگ‌نامه‌ی کودکان و نوجوانان. نوزدهم. شورای کتاب کودک. ۱۳۹۹.