فروکافت تغییر فاز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فروکافت تغییر فاز یا PTC نوعی از فروکافت است که انتقال واکنشگر از یک فاز به فاز دیگر که در آن واکنش صورت می‌گیرد، را آسان می‌کند. فروکافت تغییر فاز قالب ویژه‌ای از فروکافت هتروژن است. واکنشگرهای یونی معمولاً در یک محلول آبی قابل حل اند اما در نبود فروکافت تغییر فاز در یک فاز آلی حل نشدنی اند. این فروکافت‌ها مانند یک شوینده مصنوعی برای انحلال پذیری نمک‌ها به فاز آلی عمل می‌کنند.

با بهره‌گیری از فروکافت تغییر فاز، واکنش‌هایی سریع تر، محصولات جانبی کمتر و تبدیلات بالاتری داریم همچنین نیاز به حلال‌های گران‌قیمت یا خطرناک که همهٔ واکنشگرها را در یک فاز حل کند دیگر بوجود نمی‌آید. استفاده از فروکافت تغییر فاز در شیمی سبز بسیار کاربرد دارد چون به جای استفاده از حلال‌های آلی از آب استفاده می‌کنیم.[۱][۲]

برخلاف تصور بسیاری، فروکافت تغییر فاز تنها ویژهٔ واکنش‌های آب‌دوست یا آب‌گریز نیست بلکه در بسیاری واکنش‌های مایع/گاز و جامد/مایع نیز کاربرد دارد.

منابع[ویرایش]

  1. J. O. Metzger (1998). "Solvent-Free Organic Syntheses". Angewandte Chemie International Edition. 37 (21): 2975–2978. doi:10.1002/(SICI)1521-3773(19981116)37:21<2975::AID-ANIE2975>3.0.CO;2-A. 
  2. Mieczyslaw Makosza (2000). "Phase-transfer catalysis. A general green methodology in organic synthesis". Pure Appl. Chem. 72 (7): 1399–1403. doi:10.1351/pac200072071399.