عایق‌سازی بهینه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
The خانه غیرفعال standard combines superinsulation with other techniques and technologies to achieve ultra-low energy use.

عایق سازی بهینه رویکردی در طراحی، ساخت، تقویت و مقاوم‌سازی ساختمان است که به نحو چشمگیری از اتلاف گرما می‌کاهد و با استفاده از مقادیر زیاد عایق سازی و مقاوم‌سازی در برابر ورود هوا بیش از مقدار عادی در انرژی صرفه جویی می‌نماید. عایق سازی بهینه یکی از اجداد رویکرد منزل کنش پذیر است.

تعریف[ویرایش]

هیچ تعریف مدونی دربارهٔ عایق سازی بهینه وجود ندارد. اما ساختمان‌هایی که بطور بهینه عایق سازی شده‌اند، عموماً شامل ویژگی‌های زیر هستند:

مقدار بسیار زیاد عایق سازی (معمولاً دیوارها 40 pRi و سقف 60 Rip که با مقادیر 0.15 SI U و W/(m2k)0.1 هر کدام بطور جداگانه یکسان است).

  • حصول اطمینان از ادامهٔ عایق کاری در محل اتصال دیوارها به سقف، فونداسیون‌ها و سایر دیوارها
  • نفوذ ناپذیر ساختن هوا به ویژه در اطراف درها و پنجره‌ها
  • داشتن سیستم تهویهٔ بازیافت گرما برای فراهم کردن هوای تازه
  • عدم وجود پنجره‌های بزرگ در هر جهت
  • ایجاد سیستم عادی گرمایش بسیار کوچکتر از انواع عادی آن، گاهی فقط یک بخاری پشتیبان کوچک

نیسون و دات (۱۹۸۵) پیشنهاد کردند که اگر هزینهٔ گرمایش فضا کمتر از هزینهٔ گرمایش آب باشد، منزل می‌تواند بصورت عایق سازی بهینه توصیف گردد.

نظریه[ویرایش]

از یک منزل بهینه عایق سازی شده انتظار می‌رود که نیازهای گرمایشی بسیار کمتری داشته باشد و حتی می‌تواند با منابع گرمایشی عمدتاً طبیعی و ذاتی (گرمای هرز شده که توسط وسایل منزل و گرمای بدن ساکنین آن تولید می‌شود) به همراه مقدار بسیار اندکی از گرمای پشتیبان گرم می‌شود. کارکرد این مورد حتی در آب و هوای بسیار سرد به اثبات رسیده است؛ اما نیاز به توجه ویژه به جزئیات ساخت علاوه بر عایق سازی بهینه دارد.

تاریخچه[ویرایش]

اصطلاح عایق سازی بهینه توسط "وین شیک" در نهضت شهرسازی دانشگاه ایلینویز ابداع شد. وی در سال ۱۹۷۶ بخشی از یک تیم بود که طراحی خاصی به نام منزل " cal-lo" را به ظهور رساند که بااستفاده از شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای بر اساس آب و هوای مدیسون ایالت ویسکانسین انجام داد. چندین خانه، دوبلکس و آپارتمان بر طبق اصول cal-lo درنهضت شهرسازی در ایالت ایلینویز در دههٔ ۱۹۷۰ ساخته شد. در سال۱۹۷۷ "خانهٔ ساسکاچوان" در رجینای ساسکاچوان توسط گروهی متشکل از چند بنگاه دولتی کانادایی ساخته شد. این نخستین خانهٔ ساخته شده بود که ارزش عایق سازی بهینه را به مردم نشان می‌داد و توجه بسیاری را جلب کرد. این ساختمان شامل پانل‌های خورشیدی لوله‌های تخلیهٔ آزمایشی بود اما بکار نیامد و پس از مدتی برداشته شد.

در سال ۱۹۷۷ "خانه لگر" توسط "یوجین لگر " در پپرل شرقی ایالت ماساچوست ساخته شد. این خانه ظاهر عادی تری نسبت به "خانهٔ ساسکاچوان" داشت و از اقبال عمومی گسترده‌ای برخوردار شد.

توجه عموم مردم به "خانهٔ ساسکاچوان" و "خانهٔ لگر" بر سایر سازندگان تاثیر گذاشت و منازل دارای عایق سازی بهینهٔ زیادی در طول سال‌های بعد ساخته شد. این خانه‌ها بر "ولفگانگ فیست" نیز در حالی که در حال پایه ریزی استانداردهای خانه‌های کنش پذیر بود، تاثیر گذاشت.

تقویت و مقاوم‌سازی[ویرایش]

تقویت عایق سازی در منازل یا ساختمان‌های موجود امکانپذیر و بطور فزاینده‌ای مطلوب شده است. معمولاً آسان ترین راه، اضافه کردن لایه‌های عایق بیرونی سخت پیوسته است و گاهی با ساخت دیوارهای خارجی جدید امکان‌پذیر می‌شود که فضای بیشتری برای عایق سازی فراهم کنند. یک سد بخار را می‌توان در بخش خارجی چارچوب اصلی نصب کرد، اما ممکن است نیاز نباشد. سد هوای پیوستهٔ ارتقا یافته یک جزء با ارزش برای افزودن می‌باشد، زیرا خانه‌های قدیمی مستعد نمناکی هستند و چنین سد هوایی می‌تواند برای دوام و صرفه جویی انرژی مهم باشد. در هنگام اضافه کردن سد بخار، همچنانکه می‌تواند خشک کردن رطوبت اتفاقی را کم کند، یا حتی باعث بروز رطوبت تابستانی (در آب و هواهایی با تابستان‌های مرطوب) و در نتیجه ایجاد کپک و قارچ می‌گردد. این امر ممکن است سبب بروزمشکلات بهداشتی برای ساکنان شود و ساختار ساختمان را تخریب نماید. سازندگان بسیاری در شمال کانادا از رویکرد سادهٔ ۱/۳ تا ۲/۳ استفاده می‌کنند و سد بخار را بیرون تر از ۱/۳ مقدار R بخش عایق شدهٔ دیوار قرار نمی‌دهند. این روش عمدتاً برای دیوارهای داخلی که دارای مقاومت کم یا بدون مقاومت بخار هستند، با ارزش است (مثلاً از عایق فیبری استفاده می‌کنند و این امر نشت و نفوذ نم و هوا را علاوه بر انتشار بخار کنترل می‌کند. این رویکرد اطمینان خواهد داد که نمناکی بوجود نخواهد آمد یا درون سد بخاردر طول فصل سرما رخ نخواهد داد.

قانون ۱/۳: ۲/۳ اطمینان می‌دهد که دمای سد بخار زیر دمای نقطهٔ شبنم در دمای داخلی نخواهد رفت و تا حد امکان مشکلات رطوبت درهوای سرد را به حداقل می‌رساند. مثلاً در دمای معمولی اتاق با ℃ ۲۰ (℉۶۸) دمای سد بخار تنها ℃۳/۷

(۴۵℉) می‌رسد در حالی که دمای بیرون℃ ۱۸ – (℉۱-) است. دمای نقطهٔ شبنم درون منزل به احتمال زیاد در حدود ℉۰ (℉۳۲) است هنگامی که دمای بیرون بسیار کمتر از دمای پیش بینی شدهٔ سد بخار است و به این ترتیب قانون ۱/۳: ۲/۳ کاملاً محافظه کارانه است. برای مناطق آب و هوایی که اغلب℃ ۱۸ – را تجربه نمی‌کنند، قانون ۱/۳: ۲/۳ باید به ۴۰:۶۰٪ یا ۵۰ :۵۰٪ اصلاح شود. همانطور که دمای نقطهٔ شبنم هوای اتاق مبنای مهمی برای این قوانین است، ساختمان‌هایی با رطوبت داخلی زیاد در طول فصول سرد (مانند موزه‌ها، استخرها، خانه‌های نمناک یا دارای تهویهٔ نامناسب) ممکن است نیاز به قواعد متفاوتی داشته باشند همچنانکه ساختمان‌هایی با محیط داخلی خشک تر (مانند ساختمان‌های دارای تهویهٔ زیاد و انبارها) می‌توانند از قواعد متفاوتی استفاده کنند. کد مسکونی بین‌المللی 2009 (IRC) حاوی قواعد جدیدتری برای راهنمایی انتخاب عایق در فضای بیرونی منازل جدید است که همچنین می‌توان برای تقویت و مقاوم‌سازی خانه‌های قدیمی بکار برد.

ساختمان نفوذپذیر به بخار که بیرون دیوار اصلی آن پوشیده شده است، کمک می‌کند که باد به داخل نفوذ نکند و بخش بیرونی آن خشک باشد. نمد آسفالتی و محصولات دیگری مانند محصولات بر پایهٔ پلیمر نفوذ پذیر برای این منظور در دسترس هستند و معمولاً برای مانع مقاوم به آب یا صفحهٔ زهکش به صورت دوبل بکار می‌روند. مقاوم‌سازی‌های داخلی در جایی که مالک خواهان حفظ نمای قدیمی بیرونی است، و یا جایی که الزام عقب نشینی، فضایی را برای مقاوم‌سازی خارجی باقی نگذارد، امکان‌پذیر است. نصب سد هوا دشوارتر است و عایق گرمایی پیوسته به خطر می‌افتد (به دلیل تقسیم بندی‌های زیاد، کف ونفوذ نم سرویس‌ها)، مجموعهٔ دیوارهای خارجی در هوای سرد قرار می‌گیرند و به این ترتیب برای رطوبت مستعد تر شده و آهسته تر خشک می‌شوند. ساکنان نیز در معرض تخریب‌های عمده هستند و منزل با فضای دا خلی کمتری باقی می‌ماند.

رویکرد دیگر استفاده از روش ۱/۳ تا ۲/۳ که در بالا ذکر شد، می‌باشد که طی آن نصب یک تاخیر انداز بخار در بخش داخلی دیوار موجود و افزودن عایق و پشتیبانی سازه در بخش داخلی است. در این روش تاسیسات (مانند برق، تلفن، کابل و لوله کشی) را می‌توان در این فضای دیوار جدید بدون نفوذ سد هوا اضافه کرد. کاربرد موانع بخار پلی اتیلنی به جز در مناطق آب و هوایی بسیار سرد خطرناک هستند زیرا توانایی دیوار را در خشک کردن بخش داخلی محدود می‌کنند. همچنین این رویکرد مقدار عایق سازی داخلی را که می‌توان به مقدار اندکی اضافه کرد، محدود می‌کند. (مثلاً 6 R را می‌توان به یک دیوار ۴*2 R12 افزود.

عايق كردن صوتي و حرارتي ساختمان ها[ویرایش]

يكي از اهداف احداث ساختمان ها و به خصوص مسكن كنترل و تنظيم شرايط محيط زندگي درون ساختمان است كه مي بايستي از عوامل مختلف جوي ايمن بوده و شرايط آن يكنواخت و تنظيم شده و قابل كنترل باشد. به عبارت ديگر، يك ساختمان مي بايستي علاوه بر ساير شرايط، در مقابل تبادل حرارتي و نفوذ گرما و سرما عايق باشد. كه از آلودگي هاي موجود در هوا ورود و خروج هوا از آن جلوگيري شود و با توجه به شرايط جديد زندگي و آلودگي هاي صوتي، در مقابل اين آلودگي ها نيز عايق و مقاوم باشد. از نظر حرارتي، درجه حرارت مناسب هواي داخل ساختمان بين 20 تا 22 درجه سانتيگراد است، و از نظر سروصدا نبايستي صداهاي بيشتر از 40 دسي بل براي اتاق نشيمن و 30 دسي بل براي اتاق خواب به داخل ساختمان نفوذ نمايد. عايق هاي حرارتي و صوتي وجه اشتراك داشته و انواع آن عبارتند از پشم هاي معدني به صورت فشرده، يونوليت، پلي اورتان. اگر يك لايه از عايق پشم هاي معدني به ضخامت 5 سانتيمتر در درون ديوار به كرا برده شود. همان طور كه ضريب انتقال حرارتي را به ميزان قابل توجهي كاهش مي دهد، نفوذ سر و صدا را نيز به ميزان قابل محاسبه اي كاهش داده و ايجاد آرامش مي نمايد. اضافه نمودن عايق در ديواره هاي ساختمان اثرات زيادي در جلوگيري از تبادل حرارتي و اتلاف انرژي، و همچنين كاهش نفوذ سروصدا خواهد داشت. در هواي سرد و هنگامي كه بايد با سرعت 33 كيلومتر در ساعت بوزد، اگر اطراف در ورودي يك ساختمان درزي برابر با 3 ميليمتر وجود داشته باشد، مقدار اتلاف انرژي برابر BTU240000 در ساعت خواهد بود. بنابراين بايد گفت اولين اقدام براي جلوگيري از اتلاف انرژي در اين ساختمان بستن اين درز خواهد بود. در ساختماني كه داراي پنجره هاي زيادي است (بيش از 30درصد مساحت نما)، جلوگيري از اتلاف انرژي توسط تغيير در اجراي پنجره ها مفيدتر از تغيير در اجراي ديواره هاي بيروني ساختمان است. براي مثال، در ساختماني با حدود 150 مترمربع زيربنا و با پنجره هاي بدون شيشه دوبل، مساحت كل پنجره هاي اين ساختمان حدود 25درصد مساحت ديوارها است. به عبارت ديگر مساحت پنجره ها 30 مترمربع در مقابل 90 مترمربع سطح ديوار مي باشد و اتلاف حرارت از پنجره ها دوبرابر اتلاف انرژي از ديوارهاي عادي بدون عايق است. در چنين شرايطي، جلوگيري از اتلاف انرژي توسط پنجره ها بيشتر از عايق بندي ديوارها اهميت دارد، و اگر ديوارها عايق بندي شود و پنجره ها به همين حالت رها گردد، نتايج موردنظر از عايق بندي حرارتي ديوارها گرفته نخواهد شد.ref< مظفری ،حسین (1382) روش های عایق کردن حرارتی مسکن،تهران، نشریه هنرهای زیبا، شماره 14>

جريان هوا و رطوبت در ساختمان[ویرایش]

امروزه با وجود سيستم هاي مكانيكي بسيار خوب جهت تهويه در ساختمان شرايط درون ساختمان تحت تأثير عبور هوا از ديوار بيروني ساختمان است، و يكي از بزرگترين عوامل تخريب پوشش بيروني ساختمان ها نفوذپذيري آنها در مقابل هوا مي باشد، كه اين امر باعث بروز مشكلات زير خواهد بود: 1- اتلاف انرژي در زمستان و تابستان 2- آلودگي هواي داخل ساختمان 3- عملكرد نادرست وسايل كنترل سيستم تهويه 4- يخ زدن لوله ها، زنگ زدگي، پوسيدگي و تخريب در اثر يخ زدن 5- تخريب در گچ كاري، نقاشي و رنگ كليه مصالحي كه نسبت به رطوبت حساسيت دارند. اينكه نفوذ هوا به داخل ساختمان تا كنون مورد توجه مهندسين معمار نبوده به دليل آن است كه نسبت به حجم هوايي كه درعمل از ديوارهاي خارجي ساختمان ها عبور مي نمايد آگاهي ندارند. عبور هوا معمولاً از فضاي داراي فشار بيشتر به فضاي كم فشار مي باشد. در ساختمان ها مكانيسم هاي متعدد وجود دارد كه فشار هوا را تغيير داده و باعث نفوذ هوا مي شود. بعضي از اين مكانيسم ها عبارتند از: فشار باد، ايجاد حالت دودكش و فشار مكانيكي. فشار باد از دو قسمت تشكيل مي شود، يكي فشار مثبت در جهت وزيدن باد (عمود بر ساختمان) و يكي فشار منفي در پشت يا در طرف پناه نسبت به باد. آنچه كه بدان توجه نمي شود در واقع وجود مكش و مقدارزيادي فشار منفي در طرف پناه نسبت به ورزش باد است. اين فشار منفي حالت مكش توليد كرده و مشابه نيرويي عمل مي كند كه بر بال هاي هواپيما وارد مي شود و باعث پرواز مي گردد، و در بعضي شرايط ممكن است چندين برابر فشار مثبت باد باشد. در شرايط هواي سرد، هواي داخل ساختمان گرم شده و در نتيجه حجم آن زياد مي شود و مقداري از آن با فشار ايجاد شده از درزهاي بازشو (درزهاي موجود) در ارتفاع بالاتر ساختمان خارج مي شود. هواي سنگين تر و سردتر از طريق درزهاي موجود در قسمت پائين تر به داخل ساختمان نفوذ مي نمايد. اين حركت و عملكرد دودكشي است، و مشابه عملكرد بخاري ها است كه دود از آن خارج مي شود. در ساختمان هاي بلند درهاي ورودي بزرگترين منفذ براي حركت هواي سنگين تر و سردتر در زمستان به داخل ساختمان مي باشد. نكته مهم در مورد ايجاد اثر دودكشي قدرت سرايت و نفوذ آن است. اين فشار در مقايسه با فشار باد خيلي مداوم و يكنواخت است. هر زمان كه درجه حرارت داخل ساختمان با بيرون آن متفاوت باشد نفوذ هوا از خارج به داخل يا از داخل به خارج انجام مي شود. منبع ديگري كه ايجاد فشار نموده و باعث عبور هوا از خارج به داخل يا از داخل به خارج مي شود، تفاوت فشارهايي است كه توسط فن ها و بادبزن ها ايجاد مي گردد. اگر امكان خارج كردن هوا به وسيله هواكش و دودكش وجود داشته باشد، آن وقت فشار هوا در داخل ساختمان كم شده و هواي بيرون مي خواهد با فشار وارد ساختمان شود. مهندسين مكانيك هميشه خواستار ايجاد فشار مثبت در داخل ساختمان هستند، تا بدين وسيله از ورود هواي خارج همراه با آلودگي ها جلوگيري نمايند. در چنين شرايطي، هوا از جداره ساختمان به بيرون نفوذ مي نمايد. در يك اتاق 3×3×3 متر كه داراي دوپنجره است كه ابعاد هركدام از آنها 120×100 سانتي متر است، عبور هوا از درزهاي اين پنجره ها باعث مي شود كه تقريباًكمي بيشتر از هر دو ساعت هواي اتاق عوض شود. به عبارت ديگر عبور هوا در حدود 4/0 ليتر در ثانيه است. هوا از ديوارهاي بلوك سيماني و آجر كه بدون نماسازي و نازك كاري باشد نيز عبور مي نمايد.

ميزان عبور هوا از يك درز به عرض 3 ميلي متر و طول 30 سانتي متر با فشاري معادل 75 پاسكال در حدود 10 ليتر در ثانيه و در طول 24 ساعت عبور هوا معادل 864مترمكعب خواهد بود. اگر رطوبت متوسط 30درصد در نظر گرفته شود، اين هوا حدود 5كيلوگرم آب را از اين شكاف عبور مي دهد.ref< مظفری ،حسین (1382) روش های عایق کردن حرارتی مسکن،تهران، نشریه هنرهای زیبا، شماره 14>

به كاربردن سد هوا-بخار[ویرایش]

با وجودي كه بندكشي و بتونه كاري و همچنين گچ كاري و سفيدكاري بر روي ديوارهاي مصالح ساختماني تا حدودي آنها را در مقابل نفوذ هوا حفظ مي نمايد، اما چون در اثر خشك شدن مصالح ساختماني، و در اثر انقباض و انبساط سازه و ساير مصالح ترك هايي در آنها به وجود مي آيد، براي جلوگيري از عبور هوا و بخار و ايجاد يك عايق مطمئن براي عبور هوا و يك سد براي بخار ضرورت دارد از مصالحي استفاده شود كه خود قابليت انعطاف داشته و در اثر عوامل مختلف در آنها ترك يا پارگي به وجود نيايد. در هيچ شرايطي نبايد انتظار داشت كه فيلم پلي اتيلن بتواند به عنوان سد هوا عمل نمايد. عمر مفيد آن نامعين است، و در مقابل فشار باد مقاومت ندارد. آن را نمي توان به اجزاي سازه ساختمان چسباند و از بين اجزاي سازه اي عبور داده و به اجزاي ديگر چسباند. در حال حاضر بهترين نتيجه از غشاهاي قير و گوني مانند، مثل ايزوگام به دست آمده است. اين غشاها با فرمول هايي تهيه شده اند كه مي توان آن ها را روي ديوار حايل آجري يا بتني، ورقه هاي گچي يا فلزي چسباند، در مورد ورقه هاي ايزوگام مانند كه با حرارت و ذوب كردن مي چسبانند آزمايش هاي زيادي انجام شده است. هر سطحي را مي پوشاند و سد هوا را مي نمايد و بيشتر از آن در جاهايي كه امكان حركت وجود داشته باشد قابليت انعطاف نشان مي دهد. از خصوصيات مهم ديگر اين مواد آن است كه هم زمان عايق هاي رطوبتي و عايق و سد بخار خوبي هستند.ref<مظفری ،حسین (1382) روش های عایق کردن حرارتی مسکن،تهران، نشریه هنرهای زیبا، شماره 14>

شرايط اجرايي خوب براي سد هوا-بخار، و عايق حرارتي[ویرایش]

1- در جزييات جدار بيروني ساختمان ها بايستي يك سطح هموار و ممتد براي نصب عايق سد هوا-بخار، احداث شود. 2- سد هوا-بخار مي بايستي از جنس داراي قابليت انعطاف استفاده شود و به طور ممتد و يكنواخت اجرا گردد. 3- در جاهايي كه امكان تغيير شكل سازه وجود دارد مقداري از عايق سد هوا-بخار به اندازه تغيير شكل اضافه در نظر گرفته شود تا در اثر حركت سازه اين سد و عايق قطع نگردد. 4- عايق حرارتي بايستي كاملا به سد هوا-بخار چسبيده باشد، تا هوا به فاصله بين آنها نفوذ ننمايد، و سد هوا-بخار هميشه گرم نگه داشته شده و از تعرق در داخل عايق حرارتي جلوگيري گردد. 5- چون از نماسازي هاي جلوگيري اين عايق هاي حرارتي آب باران عبور مي نمايد، بهتر است براي خارج شدن اين آب فاصله بين نماسازي و عايق حرارتي وجود داشته باشد.

در جزئيات زير استفاده از عايق سد هوا-بخار، و عايق حرارتي در قسمت هاي مختلف ديوار بيروني ساختمان نشان داده شده، كه بايستي هر دو حالت ممتد را داشته و از شالوده تا روي بام ساختمان كشيده شده باشد. بديهي است هر كجا اين عايق ها قطع گردد، نقطه ضعف براي ساختمان بوجود مي آيد و در اقليم هاي سرد و خشك در همان نقطه تعريق، يخ زدگي و تبادل حرارتي وجود خواهد داشت و مصالح ساختماني را تخريب خواهد نمود.ref<مظفری ،حسین (1382) روش های عایق کردن حرارتی مسکن،تهران، نشریه هنرهای زیبا، شماره 14>

هزینه‌ها و منافع[ویرایش]

در ساخت و ساز جدید، هزینهٔ عایق کاری بهینه و چارچوب بندی دیوار را می‌توان با عدم لزوم ایجاد سیستم گرمایش مرکزی تخصیص یافته، تعدیل کرد. در منازلی که دارای تعداد زیادی اتاق با بیش ازیک طبقه است، تهویهٔ هوا یا گرمایش مرکزی بسیار بزرگ معمولاً توجیه می‌شود و یا لازم است تا اطمینان از هوای گرم یکنواخت بطور کافی حاصل شود. کوره‌های کوچک زیاد گران‌قیمت نیستند و بعضی از شبکه‌های داکت در همهٔ اتاق‌ها تقریباً همیشه لازم است تا تهویهٔ هوا را در هر شرایطی فراهم نماید. زیرا اوج تقاضا و مصرف انرژی سالانه کم است، سیستم‌های گرمایش مرکزی جدید و گران‌قیمت معمولاً مورد نیاز نیست. از همین رو حتی بخاری‌های برقی را می‌توان مورد استفاده قرار داد. بخاری‌های برقی عموماً فقط در سردترین شبهای زمستان که تقاضای برق اندک است مصرف می‌شود. شکل‌های دیگر بخاری پشتیبان که بطور گسترده‌ای استفاده می‌شود، مانند شومینه‌های چوب سوز، بویلرهای گاز طبیعی و حتی کوره‌ها. هزینهٔ مقاوم‌سازی و تقویت با عایق سازی بهینه می‌تواند برای متوازن کردن هزینهٔ آیندهٔ سوخت گرمایشی نیاز باشد (که می‌توان انتظار داشت سال به سال با توجه به مشکلات تامین سوخت، بلایای طبیعی یا رویدادهای مربوط به جغرافیای سیاسی نوسان داشته باشد) و نیز آرزوی کاهش آلودگی در گرمایش یک ساختمان یا طلب فراهم کردن آسایش گرمایی مورد انتظار باشد. یک منزل با عایق کاری بهینه در صورت قطع طولانی برق در فصول سرد مدت خیلی بیشتری طول می‌کشد تا سرد شود، مثلاً پس از طوفان یخ شدید که خطوط انتقال برق صدمه می‌بینند، زیرا اتلاف گرما بسیار کمتر از ساختمان‌های عادی است اما ظرفیت ذخیرهٔ گرمایی مصالح ساختمانی و محتویات آن یکی است. آب و هوای نامساعد ممکن است مانع از تلاش برای ذخیره کردن برق شود که منجر به قطع برق به طول یک هفته یا بیشتر می‌شود. در هنگام محرومیت از تامین مداوم برق (اعم از گرمایشی بطور مستقیم یا برای بکار اندازی کوره‌های گازی)، منازل عادی در فصول سرد با سرعت بیشتری سرد می‌شوند و ممکن است خطر بزرگتری برای انجماد لوله‌های آب باشد. ساکنانی که از روش‌های گرمایشی مکمل بدون توجه مناسب در این فصول یا هر زمان دیگری بهره می‌برند، ممکن است خود را در معرض خطر آتش‌سوزی یا مسمومیت با گاز مونواکسید کربن قرار دهند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]