پرش به محتوا

شهلا لاهیجی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
شهلا لاهیجی
نام هنگام تولدشهلا عبدالله‌زاده لاهیجی
زادهٔ۴ اردیبهشت ۱۳۲۱[۱]
تهران[۱]
درگذشت۱۸ دی ۱۴۰۲ (۸۱ سال)[۱][۲]
بیمارستانی در تهران[۱]
علت مرگبیماری[۱]
پیشه(ها)نویسنده، مترجم، ناشر و کارآفرین
شناخته‌شده
برای
پایه‌گذاری انتشارات روشنگران و مطالعات زنان در سال ۱۳۶۲
جوایزجایزه آزادی نوشتن (Freedom to Write Awards) انجمن جهانی قلم (PEN) (2001)[۳]

شهلا لاهیجی (۴ اردیبهشت ۱۳۲۱۱۸ دی ۱۴۰۲) نویسنده، مترجم، ناشر، و کارآفرین ایرانی بود. او انتشارات روشنگران و مطالعات زنان را در سال ۱۳۶۲ پایه‌گذاری کرد. لاهیجی در سال ۲۰۰۱ جایزه آزادی نوشتن (Freedom to Write Awards) انجمن جهانی قلم (PEN) را دریافت کرد.[۳]

لاهیجی در ۴ اردیبهشت ۱۳۲۱[۴] در تهران زاده شد. خانواده او در نوجوانی وی به شیراز رفتند. او از نوجوانی به مقاله‌نویسی در نشریات پرداخت و در ۱۵ سالگی در رادیو شیراز برنامه تهیه می‌کرد. مدتی بعد با انجمن جهانی زنان نویسنده و روزنامه‌نگار مکاتبه کرد و به عضویت آن درآمد. لاهیجی مدتی نیز در روابط عمومی سازمان زنان ایران کار کرد. در همین زمان به روش آموزش مکاتبه‌ای با دانشگاه آزاد لندن دوره فشرده‌ای در رشته جامعه‌شناسی گذراند.[۵]

لاهیجی از ۱۶ سالگی عضو انجمن نویسندگان و روزنامه‌نگاران زن ایران بود. او بعدها مؤسسه پژوهشی مرکز تحقیقات زنان را بنیان نهاد.[۶][۷]

او به گفته انجمن قلم، با پایه‌گذاری انتشارات روشنگران و مطالعات زنان در سال ۱۳۶۲ نخستین ناشر زن ایرانی به‌شمار می‌رفت.[۳][۶][۷][۸] ولی به گفته نیلوفر بیضایی، سیما کوبان با تأسیس انتشارات دماوند در سال ۱۳۶۰ اولین ناشر زن ایران محسوب می‌شود.[۹]

لاهیجی از جمله اولین کنشگران بعد از انقلاب اسلامی در زمینه پیشبرد حقوق زنان و کودکان بود و در دهه ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ همراه با گروه دیگری از زنان و مردان مدافع حقوق زنان و کودکان، در روشنگری در این زمینه فعالیت گسترده داشت.  انتشارات روشنگران و مطالعات زنان مجموعه قابل توجهی از کتاب‌های مربوط به این زمینه را منتشر کرده است.[۱۰]

جستار او فقط یک بچه سیگارفروش بود در مجلّهٔ دنیای سخن
  • سیمای زن در آثار بهرام بیضایی، تهران: انتشارات روشنگران و مطالعات زنان، ۱۳۶۸
  • پژوهشی در هویت تاریخی زنان ایران، تهران: انتشارات روشنگران و مطالعات زنان، ۱۳۷۱. تألیف مشترک با مهرانگیز کار
  • لاهیجی، شهلا؛ نبوی، سید ابراهیم (۱۳۸۰). علیه سانسور: گفت‌وگو با شهلا لاهیجی. تهران: انتشارات همشهری. شابک ۹۶۴-۶۲۷۴-۵۹-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • زن در جستجوی رهایی.[۵]
  • شناخت هویت زن ایرانی در گستره پیش‌تاریخ و تاریخ. تألیف مشترک با مهرانگیز کار[۱۱]
  • شناخت هویت زن ایرانی ۲ (در گستره مادها، هخامنشیان، سلوکیان، اشکانیان، ساسانیان)، تهران: انتشارات روشنگران و مطالعات زنان، ۱۳۹۶[۱۱]

شهلا لاهیجی روز دوشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۲ پس از یک دوره بیماری در سن ۸۱ سالگی در بیمارستانی در تهران درگذشت.[۱]

  1. 1 2 3 4 5 6 «شهلا لاهیجی، نویسنده و ناشر ایرانی، در ۸۱ سالگی درگذشت».
  2. «شهلا لاهیجی نویسنده و ناشر زن ایرانی درگذشت».
  3. 1 2 3 «Iranian publisher, Uzbek novelist to receive 2001 Freedom to Write Awards». انجمن قلم PEN. آوریل ۵, ۲۰۰۱. دریافت‌شده در ۱۵ مارس ۲۰۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. «شهلا لاهیجی». بایگانی‌شده از اصلی در ۹ ژانویه ۲۰۲۴. دریافت‌شده در ۹ ژانویه ۲۰۲۴.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. 1 2 فرخزاد، پوران
  6. 1 2 «دفتر انتشارات روشنگران و مرکز مطالعات زنان به آتش کشیده شد». ایران و جهان. ۱۱ اسفند ۱۳۸۳. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۰ مارس ۲۰۰۵. دریافت‌شده در ۱۵ مارس ۲۰۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. 1 2 «دفتر انتشارات روشنگران و مرکز مطالعات زنان به آتش کشیده شد». رادیو فردا. دریافت‌شده در ۱۵ مارس ۲۰۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. «انجمن قلم». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۲ اوت ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ۱ اوت ۲۰۰۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. نیلوفر بیضایی (ژوئیه ۲۰۰۰). «خانم شهلا لاهیجی اولین زن ناشر ایران نیست!». مجله نیمروز. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۰ سپتامبر ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ژانویه ۲۰۱۰. {{cite web}}: تاریخ وارد شده در |تاریخ بازدید= را بررسی کنید (کمک)
  10. «شهلا لاهیجی: یک عمر تلاش علیه سانسور و برای حقوق زنان». www.radiozamaneh.com. ۲۰۲۴-۰۱-۱۰. دریافت‌شده در ۲۰۲۶-۰۷-۲۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. 1 2 «انتشار کتاب شهلا لاهیجی دربارهٔ هویت زن ایرانی». ایسنا. ۲۳ اسفند ۱۳۹۶. دریافت‌شده در ۱۵ مارس ۲۰۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]