شمس‌الدین واعظی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آیت‌الله العظمی شمس‌الدین واعظی
زادروز ۱۹۳۶
کاظمیه،[۱]  عراق
دین اسلام
مذهب شیعه دوازده‌امامی
وبگاه
www.wadhy.com/arabic/index.php

آیت‌الله العظمی شمس‌الدین واعظی (به عربی: شمس الدين الواعظي) (با نام کامل (به عربی: الشيخ شمس الدين بن الشيخ حامد بن الشيخ عبد القهّار الواعظي)[۱]) یکی از مراجع تقلید شیعه دوازده امامی در عراق می‌باشد.

وی در جلسات بحث و تحقیق آیت‌الله العظمی سید ابوالقاسم خویی و سید محسن حکیم در شهر نجف عراق شرکت نمود.

استادان[ویرایش]

تعدادی از استادان وی عبارتند از:

  1. سید میرزا حسن موسوی بجنوردی
  2. سید ابوالقاسم موسوی خویی
  3. پدرش، شیخ حامد واعظی
  4. شیخ محمّد سبزواری
  5. شیخ فاضل لنکرانی
  6. شیخ مجتبی لنکرانی
  7. سید حسن حیدری
  8. شیخ کاظم تبریزی
  9. استاد احمد امین[۱]

آثار[ویرایش]

بخشی از آثار وی عبارتند از:

  1. الإشارات إلی التبلیغ والمبلِّغ والمبلَّغ له.
  2. کتاب الإشارات فی مدارک الأحکام .
  3. بدایة الوصول لکنه علم الأُصول.
  4. الإشارات إلی أسرار البسملة.
  5. تعلیقه علی منهاج الصالحین.
  6. رسالة فی أحکام النساء.
  7. کتاب الکشف الجلی.
  8. المسائل المستحدثة.
  9. مسائل فی الخمس.
  10. رسالة فی الخمس.
  11. منهاج الصالحین.
  12. رسالة فی التقیة.
  13. رسالة فی الربا.
  14. مناسک الحج[۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Shamsodin Vaezi». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی ، بازبینی‌شده در ۳۱ مرداد ۱۳۹۰.

پیوند به بیرون[ویرایش]