سلام

سلام در زبان عبری (شالوم)

سَلام (تلفظ: ‎ⁱ‎//‎) واژهٔ محترمانه‌ای است که در میان مسلمانان جهان برای درود فرستادن به کار می‌رود. این واژه از طریق پرتو سامی به فارسی و برخی زبان‌های دیگر نیز وارد شده است. واژه‌های شَلوم (Shalom) (به عبری: שלום) که در تورات از آن یاد شده و شْلاماء (به سریانی: ܫܠܡܐ) از جمله واژه‌های هم‌خانواده و هم‌معنی آن هستند. سلام در زبان عربی بیشتر به شکل سلام علیکم (عربی: ٱلسَّلَامُ عَلَيْكُمْ) استفاده می‌شود که ریشه آن سلم است و معنی سلامت باشید نیز می‌دهد. پیشینه‌ی این واژه‌ی محترمانه به پیش از اسلام بازمی‌گردد و در میان عرب‌زبانان سایر ادیان (مانند مسیحیان عرب و یهودیان مزراحی) رایج است. در یهودیت، عبارت «شالوم»، که معادل عبریِ سلام است، در تنخ و در مسیحیت در کتاب مقدس ذکر شده است.

پر تکرارترین کلمه در فارسی واژه سلام است. در اسلام سلام کردن پسندیده است و جواب دادن به سلام دیگران واجب می‌باشد. در برخی آیات قرآن بر افرادی مانند ابراهیم، موسی و هارون سلام فرستاده شده است.عیسی مسیح نیز در این آیات می‌گوید: و سلام حق بر من است روزی که به دنیا آمدم. سلام در قرآن مانند عبارت شالوم در تلمود، آنقدر مقام مهمی دارد که جزو نام‌های خدا (اسماء الحسنی) محسوب می‌شود.

انواع جنسیت نحوی

جنس		پیشواز	پاسخ
مفرد مذکر		ٱلسَّلَامُ عَلَیْکَ‎	وَعَلَیْکَ ٱلسَّلَامُ
مفرد مؤنث		ٱلسَّلَامُ عَلَیْکِ	وَعَلَیْکِ ٱلسَّلَامُ
جمع دوگانه (هر جنسیت)		ٱلسَّلَامُ عَلَیْکُمَا	وَعَلَیْکُمَا ٱلسَّلَامُ
جمع مذکر		ٱلسَّلَامُ عَلَیْکُمْ	وَعَلَیْکُمُ ٱلسَّلَامُ
جمع مؤنث		ٱلسَّلَامُ عَلَیْکُنَّ	وَعَلَیْکُنَّ ٱلسَّلَامُ

منابع

• لغت‌نامهٔ دهخدا