زنده‌خواری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زنده‌خواری یا به اصطلاح عامیانه خام گیاهخواری

زنده‌خواری یا به اصطلاح عامیانه خام گیاهخواری ، پایه ای ترین اصل تغذیه و درست ترین رژیم غذایی انسان است که در آن فقط از خوراکی‌ های زنده و طبیعی نظیر : میوه ها ، سبزیجات ، غلات ، مغزیجات ( گردو، بادام و ...) اصطلاحا (خام) و تازه استفاده می‌شوند و خوراکی‌های پخته شده، فرآوری شده و ترشیجات تخمیر یافته ممنوع می‌باشند. لازم به ذکر میباشد که غذای زنده آن غذایی است که در محیط زیست و بصورت طبیعی رشد کرده است و اندک زمانی از برداشت آن گذشته باشد . ( حرارت بیش از ۴۷ درجه سانتیگراد مواد مغذی موجود در مواد خوراکی طبیعی را از بین خواهد برد )

دلیل[ویرایش]

فلسفه این رژیم غذایی آن است که مواد غذایی طبیعی کامل هستند و فقط میتوان از نظر فیزیکی آنها را به اشکال گوناگون مانند : انواع سالادها ، معجونها ، شیرینی ها و غیره با هم ترکیب نمود و به هیچ عنوان نباید از نظر شیمیایی تغییری در آنها ایجاد گردد . زیرا این تغییرات شیمیایی که بر اساس تاریخ اختراع آتش و پیدایش پخت و پز در مواد خوراکی طبیعی به وسیله انسان به وجود آمده است ، توسط سلولهای هوشمند بدن به عنوان سوخت سلولی پذیرفته نخواهند شد و در اثر استفاده از مواد پخته شده بیماریهای گوناگون پدیدار میگردند

گُسَست از گیاهخواری[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • در آوانسیان، آرشاویر (۱۳۵۵). زنده خواری فلسفه تغذیه و تندرستی.