زخمه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
زخمهٔ تار
زخمه‌های گیتار پیک نامیده می‌شوند.

زَخمه یا مِضراب، ابزاری است که برای تولید صدا از سازهای سیمی و زهی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

جنس زخمه و مضراب در سازها متفاوت است: گاه فلزی و گاه از جنس شاخ یا پلاستیک و از چوب و گاهی نیز از پلاستیک و بالاخره بعضی اوقات از پر مرغ است.

زخمه ای که برای نواختن سازهای تار استفاده می‌شود، وسیله‌ای است از جنس برنج (آلیاژ) به طول تقریبی سه سانتی‌متر. قسمتی از نصف طول این مضراب، برای آنکه در دست‌های نوازنده راحت قرار گیرد، با موم پوشیده شده است. همچنین زخمه یا مضراب برای به صدا درآوردن ساز قانون به کار برده میشود.مضراب ساز قانون به وسیله یک حلقه نگهدارنده از جنس برنج بدست متصل و مورد استفاده قرار میگیرد.

منبع[ویرایش]

سازشناسی؛ تألیف: پرویز منصوری؛ انتشارات زوار؛ تهران: ۱۳۷۹