ریشه نام باکو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

باکو پایتخت جمهوری آذربایجان است. در گذشته از شهرهای مهم آران بوده است. برخی از فرهنگ‌ها و منابع آن را مخفف باکویه یا بادکوبه فارسی می‌دانند.[۱]

نام باکو در کتب تاریخی[ویرایش]

ریشه نام باکو به درستی روشن نشده است . نخستین بار در ۴۴۸ میلادی ، در دورة یزدگرد دوم ، پریسکوس نام آن را «باکو» ضبط کرده است. در ۳۳۲ ه.ق مسعودی آن را «باکُه » ، در ۳۴۱ ه.ق ابودُلَف خزرجی «باکویه »، و در ۳۷۲ ه.ق صاحب حدود العالم «باکو» آورده است. در قرن چهارم ، جغرافیدانان مسلمان ، مانند اصطخری و مقدسی آن را «باکوه» و در ۶۰۵ بکران «باکویه » و «باکُه»، و در ۷۲۱، ابوالفداء «باکوی» ضبط کرده است. از دورة صفویه به بعد، ظاهراً چون در باکو بادهای سختی می وزیده است ، آن را «بادکوبه » و «بادکویه » هم گفته اند.[۲]

به نظر کسروی ، باکو در اصل «باکوان» بوده واز دوجزء «باک » یا «بغ » (از واژة اوستایی باگا) به معنی خدا و پسوند «وان» به معنی جای ترکیب شده است. امروزه اهالی باکو شهر خود را «باکی » می خوانند.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. دکتر معین. فرهنگ معین، جلد پنجم. تهران: انتشارات امیرکبیر. ۲۳۳. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ خسروی،خسرو،«باکو»،دانشنامه جهان اسلام

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]