رندی پاش
رندی پاش | |
|---|---|
 | |
| زادهٔ | ۲۳ اکتبر ۱۹۶۰ |
| درگذشت | ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۰۸ (۴۷ سال) |
| علت مرگ | سرطان لوزالمعده |
| ملیت | آمریکایی |
| شهروندی | آمریکایی |
| محل تحصیل | دانشگاه براون دانشگاه کارنگی ملون |
| شناختهشده برای | سازنده پروژه نرمافزاری آلیس بنیانگذار مرکز فناوری سرگرمی CMU تحقیقات واقعیت مجازی با تصور کنندگان دیزنی سخنان الهام بخش در مورد زندگی #۱ کتاب پرفروش نبرد با سرطان |
| همسر | جی گلاسگوو |
| فرزندان | دیلان پاش لوگان پاش کلوئه پاش |
| جوایز | همکار انجمن ماشینهای حسابگر تایم ۱۰۰ تایم |
| پیشینه علمی | |
| شاخه(ها) | علوم رایانه، تعامل انسان و رایانه |
| محل کار | دانشگاه کارنگی ملون دانشگاه ویرجینیا |
راندولف فردریک «رندی» پاش[۱] (به انگلیسی: Randolph Frederick "Randy" Pausch) (۲۳ اکتبر ۱۹۶۰ - ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۸) استاد آمریکایی علوم رایانه، تعامل انسان و رایانه و طراحی در دانشگاه کارنگی ملون در پیتسبرگ پنسیلوانیا بود و نویسنده پرفروش که آوازهٔ جهانی برای سخنرانی «آخرین سخنرانی» در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۷ در کارنگی ملون بدست آورد. در تابستان ۲۰۰۷ پس از آنکه دریافت سرطان لوزالمعده او به مرحله نهایی رسیدهاست به اندیشهٔ ارائهٔ آن پرداخت.[۲]
اوایل زندگی و تحصیلات
[ویرایش]پاش در بالتیمور، مریلند به دنیا آمد و در کلمبیا، مریلند بزرگ شد. پس از اتمام دبیرستان اکلند میلز در کلمبیا، مدرک کارشناسی علوم رایانه خود را از دانشگاه براون در ماه مه ۱۹۸۲ و دکترای خود را در همین رشته از دانشگاه کارنگی ملون در اوت ۱۹۸۸ دریافت کرد. در هنگامی که تحصیلات دکترای خود را به پایان میرساند، در مرکز تحقیقاتی زیراکس پالو و ادوبی دورهٔ کوتاهی استخدام شده بود.
پیشه
[ویرایش]پاش استادیار و دانشیار در دپارتمان علوم رایانه دانشگاه ویرجینیا در دانشکده مهندسی و علوم کاربردی آن از سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۷ بود که پس از آن فرصتی کاری در مهندسی تصور والت دیسنی و هنرهای الکترونیک یافت.
در ۱۹۹۷ استادیار دانشگاه کارنگی ملون در علوم رایانه، تعامل انسان و رایانه و طراحی شد.
پاش در ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۸ در سن ۴۷ سالگی بر اثر سرطان لوزالمعده در خانه خانوادگیاش در چساپیک، ویرجینیا درگذشت.[۳]
در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۹، مراسم افتتاحیه پل عابر پیاده یادبود رندی پاش در مراسمی با حضور همسر پاش، جای و سه فرزندشان دیلن، لوگان و کلوئی برگزار شد.[۴][۵]
جای پاش در سال ۲۰۱۲ خاطرات خود را با عنوان «رویاهای جدید: بازآفرینی زندگیام پس از فقدان» منتشر کرد که در آن به شرح زندگی رندی و دوران مراقبت خود از او در سالهای آخر عمرش پرداخته است. کتاب او به دلیل نحوه برخورد او با مرگ همسرش مورد انتقاد قرار گرفته است.[۶]
منابع
[ویرایش]
- ↑ «Randy Pausch, 47; Terminally ill professor inspired many with his 'last lecture' - Los Angeles Times». بایگانیشده از اصلی در ۶ دسامبر ۲۰۱۲. دریافتشده در ۲ نوامبر ۲۰۰۸.
- ↑ «CMU professor gives his last lesson on life». بایگانیشده از اصلی در ۱۲ فوریه ۲۰۱۲. دریافتشده در ۲ نوامبر ۲۰۰۸.
- ↑ PLUSHNICK-MASTI, RAMIT (2008-07-25). "Prof whose 'last lecture' became a sensation dies". The Sydney Morning Herald (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-10.
- ↑ "Carnegie Mellon To Dedicate Pedestrian Bridge In Honor of the Late Randy Pausch, Oct. 30". Carnegie Mellon School of Computer Science (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-10.
- ↑ «Light a Light for Randy: Be a Part of Randy Pausch's Legacy».
- ↑ «Dream New Dreams: Reimagining My Life After Loss».
- آموزگاران علم رایانه
- استادان دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا
- استادان دانشگاه کارنگی ملون
- اعضای هیئت علمی دانشگاه ویرجینیا
- اهالی بالتیمور، مریلند
- اهالی شهرستان هاوارد، مریلند
- اهالی کلمبیا، مریلند
- دانشمندان اهل ایالات متحده آمریکا
- دانشمندان رایانه اهل ایالات متحده آمریکا
- دانشمندان زیراکس پارک
- دانشآموختگان دانشگاه براون
- دانشآموختگان دانشگاه کارنگی ملون
- درگذشتگان ۲۰۰۸ (میلادی)
- درگذشتگان به علت سرطان در ویرجینیا
- درگذشتگان به علت سرطان لوزالمعده
- زادگان ۱۹۶۰ (میلادی)
- سخنرانان انگیزشی اهل ایالات متحده آمریکا
- فلوهای انجمن ماشینهای حسابگر
- یونیتارینهای جهانگرای اهل ایالات متحده آمریکا