دندان‌های آسیای کوچک

Premolar
Permanent teeth of right half of lower dental arch, seen from above.
جزئیات
شناسه‌ها
لاتین	dentes premolares
MeSH	D001641
TA98	A05.1.03.006
TA2	909
FMA	55637

دندان‌های آسیای کوچک یا پره‌مولرها (Premolars) دندان‌های انتقالی در دستگاه دندانی انسان هستند که بین دندان‌های نیش و آسیای بزرگ قرار گرفته‌اند. این دندان‌ها در هر ربع فک (چپ/راست، بالا/پایین) دو عدد بوده و جمعاً ۸ عدد در دهان انسان بالغ وجود دارند.

ویژگی‌های آناتومیک

• موقعیت: بین دندان نیش (کانین) و آسیای بزرگ (مولر)
• تعداد: ۸ عدد (دو عدد در هر ربع فک)
• شکل تاج:

 * سطح جونده دارای دو کاسپ (برجستگی) در پره‌مولرهای بالا
 * سطح جونده معمولاً یک کاسپ در پره‌مولرهای پایین

• ریشه‌ها:

 * فک بالا: معمولاً دو ریشه‌ای
 * فک پایین: معمولاً تک ریشه‌ای

مشخصات دندان‌های آسیای کوچک

مقایسه پره‌مولرهای بالا و پایین

ویژگی	پره‌مولرهای فک بالا	پره‌مولرهای فک پایین
تعداد کاسپ	۲	۱-۲
تعداد ریشه	معمولاً دو ریشه	معمولاً تک ریشه
شماره جهانی	۴، ۵	۲۱، ۲۸
زمان رویش	۱۰-۱۲ سالگی	۱۰-۱۲ سالگی

عملکرد و اهمیت بالینی

پره‌مولرها دارای چندین نقش مهم هستند:

• جویدن و آسیاب کردن اولیه غذا
• هدایت غذا به سمت دندان‌های آسیای بزرگ
• حفظ ارتفاع صورت و حمایت از ساختار فک

در ارتودنسی، پره‌مولرها اغلب به دلایل زیر کشیده می‌شوند:

• کمبود فضا برای تراز کردن دندان‌ها
• درمان اوربایت یا آندربایت شدید
• آماده‌سازی برای درمان ارتودنسی

رویش و تکامل

پرونده:Premolar development.jpg

مراحل تکامل دندان آسیای کوچک

• شروع تشکیل: حدود ۲ سالگی
• تکمیل تاج: ۶-۷ سالگی
• رویش در دهان: ۱۰-۱۲ سالگی
• تکمیل ریشه: ۱۲-۱۴ سالگی

پره‌مولرها جانشین دندان‌های شیری آسیای کوچک (دندان‌های شیری D و E) می‌شوند.

مشکلات شایع و مراقبت

مشکلات رایج

• پوسیدگی به دلیل گیر غذایی
• دندان‌قروچه (براکسیسم)
• نهفتگی در موارد نادر

مراقبت‌های پیشگیرانه

• مسواک زدن صحیح با توجه به ساختار کاسپ‌ها
• استفاده از نخ دندان به دلیل تماس نزدیک با دندان‌های مجاور
• معاینات منظم دندانپزشکی

پیوند به بیرون

• مقالات علمی درباره آناتومی دندان
• راهنمای مراقبت از دندان

نگارخانه

• 
• 
•