داگ‌فایت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
هواپیماهای اف-۲۲ رپتور بر فراز منطقه اوتا در حال شبیه سازی تن‌به‌تن هوایی در اولین ماموریت پروازی خود.

داگ‌فایت (به انگلیسی: Dogfight) اصطلاحی است که به نبرد هوایی بین هواپیماهای جنگنده اطلاق می‌شود که از فاصله نزدیک انجام می شود. داگ‌فایت نخستین بار در سال ۱۹۱۳ در مکزیک و مدت کوتاهی پس از اختراع هواپیما رخ داد. حداقل تا سال ۱۹۹۲، علیرغم نگرش و استراتژی‌های جدید نظامی پس از جنگ جهانی دوم، در هر جنگ بزرگی نقش داشت. به‌نظر می‌آمد پس از جنگ جهانی دوم با به‌وجود آمدن جنگنده‌های پرسرعت‌تر و سلاح‌های سطح‌به‌هوای دوربردتر، رفته‌رفته منسوخ شود. [۱]

در ژوئن ۱۹۶۷ یک اف-۱۰۵ نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا که توسط یک میگ-۱۷ ویتنام شمالی را در جنگ ویتنام، ساقط کرد.

در ادبیات مدرن نظامی برای نبرد هوا‌به‌هوا، از عنوان مانور نبرد هوایی (Air combat maneuvering) با مخفف ACM استفاده می‌شود. این عنوان به موقعیت‌های تاکتیکی‌ای اشاره دارد که نیاز به استفاده از مانورهای اساسی جنگنده (Basic fighter maneuvers) (با مخفف BFM) برای حمله یا فرار از یک یا چند نیروی مخالف دارد.

این اصطلاح با رزم هوایی که با استراتژی درگیر در برنامه‌ریزی و اجرای ماموریت‌های مختلف سروکار دارد، متفاوت است. [۲]

پانویس[ویرایش]

  1. Roblin, Sebastien (December 11, 2018). "The F-22 and F-35 Will Be Obsolete: What Will a Sixth-Generation Fighter Look Like?". The National Interest. Archived from the original on December 16, 2018. Retrieved December 16, 2018.
  2. Robert Shaw, Fighter Combat: Tactics and Maneuvering, pp. xi, xii

منابع[ویرایش]