حسن مقدم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

حسن مقدم (۱۲۷۷-۱۳۰۴) نمایش‌نامه‌نویس ایرانی بود. وی به روایتی در بهمن ۱۲۷۶ و به روایتی دیگر در بهمن ۱۲۷۷ در تهران به دنیا آمد و در آبان یا آذر ۱۳۰۴ در سن ۲۷ سالگی بر اثر مرض سل در آسایشگاه لیزن درگذشت.

وی نخستین داستان خود را به سال ۱۲۹۵ در استانبول منتشر کرد. عنوان داستان هندوانه بود و در گونه فکاهی نوشته شده‌بود. مجامع ادبی از این کتاب استقبال فراوانی کردند. از دیگر آثار مقدم می‌توان به نرگس، زن حاجی‌آقا، شاهزاده خانم تاجی و حکایت اشاره کرد. عمده شهرت مقدم البته بابت نمایش‌نامه‌های وی از جمله جعفرخان از فرنگ آمده است.


منابع[ویرایش]

  • صد سال داستان‌نویسی نوشته حسن عابدینی
  • از صبا تا نیما نوشته بحیی آرین پور
  • در مورد خسن مقدم نگاه کنید یه کتاب پژوهشگران معار نوشته هوشنگ اتحاد فصل مربوط سعید نفسیس از ضمایم