جیمز کریکتون براون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جیمز کریکتون براون
James Crichton-Browne.jpg
زاده۲۹ نوامبر ۱۸۴۰
ادینبرو، Scotland
درگذشت۳۱ ژانویهٔ ۱۹۳۸ (در ۹۷سالگی)
دامفریس، Scotland
محل تحصیلدانشگاه ادینبرو
شناخته‌شده برایFunctional specialization (brain)، تقسیم‌بندی وظایف مغز، biological psychiatry، Scottish شرح حال، عکاسی، memoirist
موقعیت‌های علمی
موضوع‌هاpsychiatry, public health, medical psychology
مؤسسه‌هاRoyal Medical Society، West Riding Pauper Lunatic Asylum، Court of Chancery، Medico-Psychological Association، Royal Institution، انجمن سلطنتی
تأثیرگذاری‌هاGeorge Combe، توماس کارلایل، Andrew Combe، Robert Chambers، William A.F. Browne، دوشن د بولونیه، Hugh Welch Diamond، چارلز داروین، Thomas Laycock، پل بروکا، Henry Maudsley

جیمز کریکتون براون (به انگلیسی: James Crichton-Browne) (زادهٔ ۲۹ نوامبر ۱۸۴۰۳۱ ژانویهٔ ۱۹۳۸ یک عصب‌پژوه و روان‌پزشک اهل بریتانیا بود. او بیشتر به دلیل مطالعاتش دربارهٔ رابطهٔ بیماری‌های اعصاب و روان با آسیب‌های مغزی و اصلاح سیاست‌ها و تدابیر بهداشت عمومی در راستای افزایش بهداشت روانی، مشهور است. جیمز کریکتون براون پسر جمجمه‌خوانِ بریتانیایی، دکتر ویلیام ای‌اف براون بود. او به عکاسی علاقه‌مند بود و کتاب خاطرات خود را نیز منتشر کرده‌است. جیمز کریکتون براون از اعضای انجمن سلطنتی و دانش‌آموختهٔ آکادمی دم‌فریز بود. او در سال ۱۸۷۹ میلادی کتاب عملکرد مغز و دیوانگی را منتشر کرد. این کتاب کلیدی در مبحث آسیب‌شناسی عصبی و دیوانگی در تاریخ روان‌پزشکی است.

منابع[ویرایش]