پل بروکا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پیر پل بروکا
Pierre Paul Broca
Pierre Paul Broca
متولد ۲۸ ژوئن ۱۸۲۴
سنت-فوآ-لا-گراند، ژیروند
مرگ ۹ ژوئیهٔ ۱۸۸۰
ملیت فرانسوی
زمینه فعالیت انسان‌شناسی، کالبدشناسی، پزشکی

پیر پل بروکا (به فرانسوی: Pierre Paul Broca) (زادهٔ ۲۸ ژوئن ۱۸۲۴- درگذشتهٔ ۹ ژوئیهٔ ۱۸۸۰) پزشک، کالبدشناس و مردم‌شناس فرانسوی بود. بخش بروکا در لوب پیشانی را به افتخار وی نام گذارده‌اند.

او در سنت-فوآ-لا-گراند، ژیروند چشم به جهان گشود. فعالیت‌های او برروی بافت‌های استخوانی و غضروف بود و جدا از آن برروی آسیب‌شناسی سرطان، آنوریسم و مرگ‌ومیر نوزادان هم مطالعاتی داشت؛ ولی بزرگترین تمرکز او برروی بافت مغز بود. وی پژوهش‌هایی برروی دستگاه لیمبیک و مرکز بویایی مغز انجام داده‌بود.

در سال ۱۸۶۱ با کالبدشکافی مغز یکی از بیماران خود به نام لویی لوبورن (معروف به تَن) که از ۳۰سالگی قدرت سخن‌گفتن خود را از دست داده و سپس مرده بود، دریافت که قسمتی از مغز در پشت چشم آسیب دیده‌است. به این ترتیب، مرکز کنترل گفتار در مغز را شناسایی کرد.[۱] پژوهش‌های او در راه درمان زبان‌پریشی و یافتن مرکز گویش در مغز به درک تقسیم‌بندی وظایف مغز انجامید.

بروکا بیش از ۲۰ وسیله برای اندازه‌گیری و شناخت جمجمه پدید آورد. این ابزارها به استاندارد کردن دستگاه‌های اندازه‌گیری کمک بسیاری کرد.[۲]

او دربارهٔ نظریهٔ تکامل نیز پژوهش‌هایی به انجام رساند. هنگامی که او در سال ۱۸۴۸ به جامعهٔ اندیشهٔ آزاد که از تئوری چارلز داروین پشتیبانی می‌کرد پیوست، از سوی دستگاه کلیسا به ماده‌گرایی و فریفتن جوانان با باورهای گمراهانه متهم شد.

بروکا در سال‌های پایانی زندگی به عضویت در مجلس سنا و فرهنگستان فرانسه برگزیده شد. مرگ او در پاریس رخ داد. تصاویر مغز کالبدشکافی‌شده به‌وسیلهٔ پل بروکا در بیشتر کتاب‌های پزشکی آمده و با نام «مغز بروکا» شناخته می‌شود.

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Paul Broca," Wikipedia, The Free Encyclopedia, //en.wikipedia.org/w/index.php?title=Paul_Broca&oldid=438579379 (accessed October 8, 2011).