جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Georgian Soviet Socialist Republic
Грузинская Советская Социалистическая Республика
საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა

 

1921–۱۹۲۲

1936–۱۹۹۱

 

پرچم State emblem
سرود
Anthem of the Georgian SSR
Location of the Georgian SSR (red) within the اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی.
پایتخت Tbilisi
زبان‌(ها) زبان گرجی
زبان روسی
زبان آبخازیa
زبان آسیb
دولت جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی
تاریخچه
 - تأسیس 25 February ۱۹۲۱
 - Admitted to USSR
 - انقراض 26 December ۱۹۹۱
مساحت
 - ۱۹۸۹ ۶۹۷۰۰کیلومترمربع (۲۶٬۹۱۱مایل‌مربع)
جمعیت
 - حدود ۱۹۸۹ ۵۴۰۰۸۴۱ 
     تراکم جمعیت ۷۷٫۵ /کیلومترمربع (۲۰۰٫۷ /مایل‌مربع)
فهرست پیش‌شماره تلفنی کشورها +۷ ۸۸۱/۸۸۲/۸۸۳
امروزه بخشی از  گرجستان

جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی یا گرجستان شوروی، یکی از ۱۵ جمهوری تشکیل‌دهندهٔ اتحاد جماهیر شوروی بود. این جمهوری در تاریخ ۲۵ فوریه ۱۹۲۱ تشکیل شد.[۱] تا ۵ دسامبر ۱۹۳۶، این جمهوری همراه با جمهوری سوسیالیستی آذربایجان و جمهوری سوسیالیستی ارمنستان، جمهوری سوسیالیستی ماورای قفقاز را تشکیل می‌داد که در این تاریخ به صورت یک جمهوری مستقل درآمد. در آستانهٔ فروپاشی شوروی و در ۱۵ نوامبر ۱۹۹۰ این کشور به جمهوری گرجستان تغییر نام داد و در ۹ آوریل ۱۹۹۱ اعلام استقلال کرد.

تاریخچه[ویرایش]

تأسیس[ویرایش]

در ۲۸ نوامبر سال ۱۹۱۷ بعد از انقلاب اکتبر در روسیه، در تفلیس نهاد شورای قفقاز تأسیس شده بود.

جمهوری سوسیالیستی گرجستان شوروی در ۲۵ فوریه ۱۹۲۱ تأسیس شد. در ۲ مارس همان سال اولین قانون اساسی گرجستان شوروی مورد تأیید قرار گرفت.

جمهوری فدرال قفقاز[ویرایش]

از ۱۲ مارس ۱۹۲۲ تا ۵ دسامبر ۱۹۳۶ قسمتی از جمهوری سوسیالیستی ماورای قفقاز شوروی و ارمنستان شوروی و آذربایجان شوروی بود. در سال ۱۹۳۶ این جمهوری تجزیه شد، بدین صورت که دولت شوروی با اعمال فشار بر گرجستان باعث شد تا گرج‌ها از حاکمیت بر مناطق وسیعی از ترکیه (شامل استان باتومی و تائو-کلارجتی) آذربایجان (شامل استان هرِتی/سَین گیلو)، ارمنستان (منطقه لوری) و منطقه‌ای در شرق گرجستان صرف نظر کنند.

در ۱۹۳۶ جمهوری فدرال سوسیالیستی شوروی و گرجستان تبدیل به جمهوری سوسیالیستی گرجی شوروی شد.

جنگ جهانی دوم[ویرایش]

یکی از عمده دلایل عملیات بارباروسا در ۱۹۴۱ توسط هیتلر، دستیابی به مناطق نفت خیز قفقاز بود. اما نیروهای محور آلمان‌ها به گرجستان نرسیدند. کشور دارای ۷۰۰٫۰۰۰ سرباز(۳۵۰٫۰۰۰ کشته شدند) در ارتش سرخ بود و منبع مهم منسوجات و مهمات بود. در دورهٔ استالین که خودش نیز زاده گرجستان بود، دستور اخراج مردم چچن، مردم اینگوش، قره چای‌ها و بالکارها از شمال قفقاز به اتهام همکاری با نازی‌ها داده شد. آنها به آسیای مرکزی و صربستان منتقل شدند.

دورهٔ پس از استالین[ویرایش]

در ۹ مارس ۱۹۵۶ در حدود یکصد دانش آموز گرجی بعلت اعتراض به سیاست‌های استالین زدایی که توسط نیکیتا خروشچف انجام می‌شد کشته شدند. در اواسط همین دهه بود که اینگونه اختلافات منجر به تصمیم برای ساخت یک قدرت واحد گرجی در محفل کمونیستی گرج شد.

پایان دورهٔ شوروی[ویرایش]

در پایان دهه ۸۰ میلادی خشونت میان مسئولان کومونیست، جنبش بازخیزگیری ملی گرجستان و جنبش ملی گرایان بالا گرفت. در ۹ آوریل ۱۹۸۹ نیروهای شوروی بیان صلح را شکسته و وارد ساختمان دولت در تفلیس شدند. ۲۰ گرجی کشته و صدها تن مجروح و مسموم شدند. این اقدام منجر به رادیکالیزه شدن سیاست‌های گرجستان شد و بسیاری حتی کمونیست‌های گرجستان بر این باور شدند که استقلال به مراتب بهتر از اطاعت از قوانین شوروی است.

در ۲۸ اکتبر ۱۹۹۰، انتخابات دموکراتیک پارلمان انجام و در ۱۵ نوامبر کشور به «جمهوری گرجستان» تغییر نام داد. در ۹ آوریل ۱۹۹۱ اعلام استقلال صورت پذیرفت. در ۲۴ اوت ۱۹۹۵ بر پایهٔ همان قانون اساسی در سال ۱۹۲۱ قانون جدیدی اعمال و اعلام گشت و نام کشور به گرجستان تغییر یافت.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. The Europa World Year Book 2004, Volume I. ویرایش ۴۵ام. لندن: انتشارات اروپا، ۲۰۰۴. ۱۸۰۶. شابک ‎۱-۸۵۷۴۳-۲۵۴-۱.