جعفر شهری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
جعفر شهری (شهری‌باف)
جعفر شهری
زادهٔ۱۲۹۳ خورشیدی
محلهٔ عودلاجان، تهران
درگذشت۶ آذر ۱۳۷۸
تهران
مدفنقطعهٔ ۸۸ (قطعهٔ هنرمندان) بهشت زهرا
ملیتایرانی
پیشهنویسنده، تهران‌پژوه
شهر زادگاهتهران
دیناسلام
مذهبشیعهٔ دوازده‌امامی

جَعفَرِ شَهری‌باف (۱۲۹۳[۱] در عودلاجان تهران - ۶ آذر ۱۳۷۸ در تهران) نویسنده ایرانی و پژوهشگر تاریخ تهران بود.

شهری در دو مجموعهٔ طهران قدیم (۵ جلد) و تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم (۶ جلد)، حال و هوای تاریخی تهران را با جزئیاتش بیان می‌کند. دیگر اثر او، قند و نمک، مجموعه‌ای از اصطلاحات اصیل تهرانی با توضیحات و پیشینه است.

سه رمان از رمان‌های او، یعنی شکر تلخ، گزنه و قلم سرنوشت را باید سه‌گانه‌ای دانست که اولی مربوط به دوران کودکی نویسنده و رنج‌های مادر وی، دومی شرح دوران نوجوانی، و سومی مربوط به دوران میان‌سالی اوست. کتاب‌های حاجی در فرنگ (در دو جلد) و حاجی دوباره نیز سفرنامهٔ مؤلف است به مکه و سپس اروپا که در آن خرافات دینی را به چالش می‌کشد.

شهری در نوشته‌های خود از واژه‌های گوناگون و اصیل و اصطلاحات تهرانی بهره می‌گیرد. عباس میلانی، از ایران‌شناسان معاصر، در نوشتاری به انگلیسی با عنوان «تهران و تجدد، هفت‌خوان شخصی جعفر شهری» آثار و شخصیت جعفر شهری را بررسی کرده‌است.[۲][۳]

آثار[ویرایش]

  • طهران قدیم (۵ جلدی)
  • تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم (۶ جلدی)
  • قند و نمک
  • شکر تلخ
  • حاجی در فرنگ
  • حاجی دوباره
  • انسیه‌خانم
  • گزنه
  • قلم سرنوشت
  • کتاب علی

منابع[ویرایش]

  1. در شب تاجگذاری احمدشاه
  2. عباس میلانی، نوشتار خود را در سومین کنفرانس دوسالانهٔ بررسی‌های ایرانی (واشینگتن، مهٔ ۲۰۰۰) عرضه کرده‌است.
  3. [۱]
  • شهری، جعفر، قلم سرنوشت، تهران: انتشارات معین، ۱۳۷۸، شابک: ۶-۷۱-۵۶۴۳-۹۶۴. یادداشت ناشر.