تیم ایمپالا

تِیم ایمپالا Tame Impala
در حال اجرا، ۲۰۱۴
تصویر پس‌زمینه
خاستگاه	پرت
ژانر(ها)	سایکدلیک راک سایکدلیک پاپ نئوسایکدلیا
سال‌های فعالیت	۲۰۰۷–اکنون
ناشر(ان)	ماژولار رکوردز یونیورسال میوزیک استرالیا فیکشن رکوردز اینتراسکوپ رکوردز
اعضای پیشین	نیک آلبروک
وبگاه	www.tameimpala.com

تِیم ایمپالا (به انگلیسی: Tame Impala) گروه موسیقی سایکدلیک متعلق به موسیقی‌دان و نوازنده چندساز استرالیایی، کوین پارکر است. در استودیو، پارکر تمام موسیقی را به تنهایی می‌نویسد، ضبط، اجرا و تولید می‌کند. اما در اجراهای زنده، تیم ایمپالا به صورت یک گروه موسیقی کامل متشکل از کوین پارکر (گیتار و آواز)، دومینیک سیمپر (گیتار و سینث‌سایزر)، جی واتسون (سینث‌سایزر، وکال، گیتار)، کم اوری (گیتار باس، وکال) و جولین بارباگالو (درامز، وکال) ظاهر می‌شود.

تیم ایمپالا در سال ۲۰۰۷ در پرت (استرالیا) شکل گرفت و در ابتدا کار خود را با انتشار تک‌آهنگ‌ها در مای‌اسپیس آغاز کرد. موسیقی این پروژه تلفیقی از راک روان‌گردان، سینث‌پاپ، دیسکو و آراندبی است و به دلیل استفاده خلاقانه از افکت‌های صوتی و فضای رویایی، تحسین منتقدان جهانی را برانگیخته است.

تاریخچه

سال‌های اولیه (۲۰۰۷–۲۰۰۸)

ریشه‌های تیم ایمپالا را می‌توان در صحنه موسیقی شهر پرت جستجو کرد. کوین پارکر پیش از این در گروه‌های مختلفی فعالیت داشت، اما تیم ایمپالا را به عنوان پروژه‌ای برای ضبط‌های خانگی خود آغاز کرد. نام گروه اشاره‌ای به ایمپالا (نوعی بز کوهی آفریقایی) است. پارکر پس از انتشار چند آهنگ در شبکه اجتماعی مای‌اسپیس، توانست توجه کمپانی ضبط «ماژولار رکوردینگز» را جلب کند و در سال ۲۰۰۸ اولین آلبوم کوتاه خود را منتشر کرد.

اینرسپیکر (۲۰۱۰)

اولین آلبوم استودیویی تیم ایمپالا با نام اینرسپیکر (Innerspeaker) در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. این آلبوم که به شدت تحت تأثیر راک دهه ۱۹۶۰ و گروه‌هایی مانند بیتلز و کریم (گروه موسیقی) بود، با استقبال خوبی در استرالیا مواجه شد و نامزد جایزه جی برای آلبوم سال شد. پارکر در این آلبوم تلاش کرد صدایی شبیه به ضبط‌های قدیمی اما با کیفیت مدرن تولید کند.

لونریسم (۲۰۱۲)

دومین آلبوم استودیویی با نام لونریسم در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این آلبوم نقطه عطفی در کارنامه پارکر بود. در این اثر، استفاده از سینث‌سایزرها و صداهای محیطی افزایش یافت و مضامین انزوا و تنهایی در ترانه‌ها پررنگ‌تر شد. تک‌آهنگ‌های «فیلز لایک وی اونلی گو بکواردز» و «الفنت» به موفقیت‌های جهانی رسیدند. لونریسم جوایز متعددی از جمله جایزه «آلبوم سال» از سوی رولینگ استون استرالیا را دریافت کرد و نامزد جایزه گرمی برای بهترین آلبوم موسیقی آلترناتیو شد.

کارنتز (۲۰۱۵)

سومین آلبوم استودیویی تیم ایمپالا، کارنتز (آلبوم)، در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این آلبوم چرخشی آشکار به سمت موسیقی پاپ، دیسکو و آراندبی داشت. پارکر در این آلبوم بر روی تغییرات شخصی و عبور از روابط گذشته تمرکز کرد. آهنگ‌هایی مانند «بگذار اتفاق بیفتد» و «هرچه کمتر بدانم بهتر است» به پرشنونده‌ترین آثار گروه تبدیل شدند. منتقدان پیچفورک و گاردین این آلبوم را یکی از بهترین آثار دهه ۲۰۱۰ نامیدند.

اسلو راش (۲۰۲۰)

چهارمین آلبوم استودیویی با نام اسلو راش در فوریه ۲۰۲۰ منتشر شد. موضوع اصلی این آلبوم گذر زمان و نوستالژی است. پارکر در این اثر عناصری از موسیقی هاوس و سافت راک را با سبک همیشگی خود ترکیب کرد. این آلبوم توانست در صدر جدول‌های فروش استرالیا قرار گیرد و ۵ جایزه از جوایز موسیقی آریا را از آن خود کند.

دد بیت (۲۰۲۵)

آخرین آلبوم استودیویی تیم ایمپالا با نام دد بیت در سال ۲۰۲۵ منتشر شد. این آلبوم مورد تحسین ترویس اسکات قرار گرفت و آن را بهترین آلبوم دو سال اخیر نامید.

سبک موسیقی

موسیقی کوین پارکر و تیم ایمپالا به شدت متأثر از موسیقی روان‌گردان اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ است. پارکر اغلب از افکت‌های صوتی مانند «فیزینگ»، تأخیر و ریورب استفاده می‌کند تا فضایی غوطه‌ورکننده ایجاد کند. صدای خواندن پارکر بارها با جان لنون، عضو فقید گروه بیتلز، مقایسه شده است؛ هرچند پارکر اظهار داشته که این شباهت عمدی نیست. در آلبوم‌های اخیر، تأثیرات موسیقی الکترونیک، دیسکو و هنرمندانی مانند دفت پانک و بی جیز در آثار او مشهودتر شده است. پارکر معتقد است موسیقی او باید احساسی باشد که «انگار درون یک حباب صوتی قرار دارید».

اعضای گروه

اگرچه تیم ایمپالا در استودیو پروژه‌ای انفرادی توسط کوین پارکر است، اما برای اجراهای زنده اعضای زیر او را همراهی می‌کنند:

• کوین پارکر: خواننده، گیتار، سینث‌سایزر (۲۰۰۷–اکنون)
• جی واتسون: سینث‌سایزر، خواننده پس‌زمینه، گیتار (۲۰۰۷–اکنون)
• دومینیک سیمپر: گیتار، سینث‌سایزر، کیبورد (۲۰۰۷–اکنون)
• جولین بارباگالو: درامز، خواننده پس‌زمینه (۲۰۱۲–اکنون)
• کم اوری: گیتار باس، خواننده پس‌زمینه (۲۰۱۳–اکنون)

ترانه‌شناسی

آلبوم‌های استودیویی

• اینرسپیکر (Innerspeaker) – ۲۰۱۰
• لونریسم (Lonerism) – ۲۰۱۲
• کارنتز (آلبوم) (Currents) – ۲۰۱۵
• اسلو راش (The Slow Rush) – ۲۰۲۰
• دد بیت (Deadbeat) – ۲۰۱۵

آلبوم‌های زنده

• نسخه‌های زنده (Live Versions) – ۲۰۱۴

جوایز و افتخارات

تیم ایمپالا تاکنون جوایز متعددی را در سطح ملی و بین‌المللی کسب کرده است:

• برنده چندین جایزه از جوایز موسیقی آریا از جمله بهترین آلبوم سال و بهترین گروه.
• برنده جایزه بریت در بخش بهترین گروه بین‌المللی در سال ۲۰۱۶.
• نامزد چندین جایزه گرمی، از جمله بهترین آلبوم موسیقی آلترناتیو برای لونریسم و کارنتز.
• قرارگیری آلبوم کارنتز در لیست ۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران مجله رولینگ استون.

جستارهای وابسته

• نئو-سایکدلیا