بهار، تابستان، پاییز، زمستان… و بهار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بهار، تابستان، پاییز، زمستان… و بهار
SpringSummerFall.jpg
پوستر فیلم
کارگردانکیم کی-دوک
تهیه‌کنندهKarl Baumgartner
Lee Seung-jae
نویسندهکیم کی-دوک
بازیگرانکیم کی-دوک
او یونگ سو
یئو جین ها
پارک جی-آ
موسیقیPark Ji-woong
فیلم‌بردارBaek Dong-hyun
تدوین‌گرکیم کی-دوک
مدت زمان
۱۰۳ دقیقه
کشور کره جنوبی
 آلمان
زبانکره‌ای

بهار، تابستان، پاییز، زمستان… و بهار فیلمی به کارگردانی کیم کی-دوک و محصول ۲۰۰۳ کشور کره جنوبی است. این فیلم دارای مضامین اخلاقی و عرفانی است.[۱] این فیلم در هفتادمین و ششمین دوره جایزه اسکار در سال ۲۰۰۴ نماینده کره جنوبی بود.[۲]

خلاصه فیلم[ویرایش]

فیلم به پنج بخش تقسیم می‌شود. هر بخش مرحله ای از زندگی یک راهب تازه‌کار بودایی و معلم بزرگتر او را به تصویر می‌کشد. این بخشها تقریباً ده تا بیست سال از هم فاصله دارند و عملکرد هر یک در فصل عنوان آن اتفاق می‌افتد.

بهار[ویرایش]

در بخش بهار، کودکی کنار استادش در یک صومعهٔ بودایی پروش می‌یابد. کودک پر از شر و شور و سبکبالی است که البته با کمی رذلی و تخسی هم همراه است. کودک در دل طبیعت بکر و آرام بزرگ می‌شود، طبیعتی که به ظاهر وحشی است، اما اجزا آن بدون هیچ مشکلی با یکدیگر کنار آمده‌اند اما راهب کوچک، در طبیعت نفوذ می‌کند، سنگی به ماهی، قورباغه و مار می‌بندد و از دردی که به آن‌ها وارد می‌کند احساس خوشایندی به او دست می‌دهد. استاد اما همیشه ناظر کارهای اوست و برای تنبیه یا بهتر بگویم متنبه کردن کودک، سنگی به کودک می‌بندد و از او می‌خواهد که بازگردد و سنگ‌هایی را که به دور آن حیوانات بسته باز کند وگرنه تا آخر عمر، درد و سنگینی اش را در دلش احساس خواهد کرد. در بازگشت کودک به جنگل، تنها می‌تواند قورباغه را نجات دهد و ماهی و مار را مرده می‌بیند. کودک گریه می‌کند. این پایان بخش بهار است. اینجا تا حدودی کارما در زندگی کودک نقش پیدا می‌کند که هیچ‌گاه او را رها نخواهد کرد. کارما در اعتقادات بودایی، تاوانی است که ما در نتیجه اعمال نیک و بد خود می‌پردازیم یا دریافت می‌کنیم. کارما همیشه و همه جا و حتی در زندگی‌های بعدی ما به دنبال ما خواهد بود؛ و اگر نمونه دیگری از کارما بخواهیم، می‌شود ردی از آن را در اساطیر یونان یافت. جایی که سیزیف به علت گناهی که مرتکب شده، محکوم است که سنگی را تا آخر عمر به بالای کوهی ببرد. سنگی که هر بار به دلیل شیب کوه به پایان پرتاب می‌شود. این نگونبختی است که سیزیف را یک لحظه هم رها نمی‌کند. تاوانی که باید به دلیل گناهش بپردازد و گریزی از آن وجود ندارد.

تابستان[ویرایش]

در فصل تابستان، راهب فیلم را در زمان نوجوانی می‌بینیم. او بدور از هرگونه آلایش و فکر پلیدی در کار خدمت به استاد و پرستش بودا زندگی می‌کند. در این میان، دختری بیمار برای شفا به آنجا می‌آید؛ و اکنون زمینه خوبی برای آزمون راهب ایجاد شده‌است. اولین دیدار شرمگونه راهب و دختر بیمار، زمانی است که دختر در حال عوض کردن لباس خود است. پسر یک لحظه در را باز می‌کند اما خیلی سریع آن را می‌بندد و دور می‌شود. راهب نوجوان شیدای دختر شده و با وجود تمام تعلیماتی که دیده و آموزه‌هایی که آموخته، با دختر ارتباط برقرار می‌کند.. این سرآغازی می‌شود بر گناه‌هایی که راهب خواهد کرد. در جایی استاد که از این عمل مطلع شده به راهب می‌گوید که این شهوت تو می‌تواند شهوت قتل را هم در تو برانگیزد.. استاد دختر را به بیرون از قلمرو خود می‌برد. راهب نوجوان بین بندگی به بودا و عشق زمینی خود مانده‌است. انتخاب او دختر است. می‌رود و تابستان فیلم تمام می‌شود.

پاییز[ویرایش]

در پاییز فیلم، استاد بودایی به‌طور اتفاقی به خبری در روزنامه برمی‌خورد که مردی پس از قتل همسرش متواری شده‌است. قاتل همان شاگرد استاد است. دور از انتظار نیست که مرد دوباره به پیش مراد خود بازگردد. استاد با رویی خوش او را می پذیرد ، اما زمانی که مطلع می شود پسر در صدد خودکشی است او را می‌زند و مجبورش می‌کند برای رهایی از خشم خود، به کندن چوب منقش به عباراتی مخصوص با چاقو مشغول شود. در نهایت دو کاراگاه برای دستگیری او می‌آیند و او را با خود می‌برند. این شاید همان کارمایی است که راهب دچارش شده‌است. گناهی که ابتدا با آزار حیوانات شروع شد و به رابطه و سپس قتل منجر شد.

زمستان[ویرایش]

در بخش زمستان، راهب پس از سال‌ها به صومعهٔ حالا متروک بازمی‌گردد. این گونه به نظر می‌رسد که او دوران محکومیتش را سپری کرده و حالا دنبال چیزی در زندگی‌اش می‌گردد که او را به آرامش ذهنی و دوری از شهوت و وابستگی و تمنا برساند. راهب با شکستن یخ‌های رودخانه، درون پیکر یخ‌بستهٔ قایق قدیمی دندان‌های استادش را پیدا می‌کند. آن‌ها را در پارچهٔ قرمزی می‌پیچد. سپس با یخ مجسمه‌ای از بودا می‌سازد و پارچه را در پیشانی مجسمهٔ یخی، به‌جای «چشم سوم» می‌گذارد.

زنی با نوزادش به صومعه می‌آید. زن چهره‌اش را با شالی پوشانده‌است. راهب به او جای خواب می‌دهد. میانهٔ شب زن بیدار می‌شود، بچه را در صومعه می‌گذارد و آنجا را ترک می‌کند، اما هنوز دور نشده که در چاله‌ای افتاده و می‌میرد.

راهب بار دیگر سنگی به خود می‌بندد. این سنگ استعاره‌ای از تمام گناهان و اشتباهات زندگی اوست. سنگ را به خود می‌بندد، مجسمهٔ بودا را در دست می‌گیرد، تمریناتی سخت و طولانی برای آمادگی جسمی و فکری انجام می‌دهد و با وجود دست‌وپاگیر بودن سنگ، خود را به بلندترین نقطهٔ کوه می‌رساند. رهایی. بی‌نیازی. سبکی در عین وجود سنگینی بار زندگی. این مرحله از زندگی راهب را می‌توان نیروانا دانست. آخرین مرحله در طریقت بودایی که شخص به فراغ از نیازهای این جهان و خشنودی حقیقی و اشراق کامل دست می‌یابد. در این مرحله است که شخص به رهایی کامل از همهٔ خشم‌ها، دردها، شهوت‌ها و نیازها می‌رسد. بودا زمانی که به این مرحله رسید می‌دانست که دیگر به این جهان باز نخواهد گشت.

. و بهار[ویرایش]

در آخرین فصل فیلم که مجدداً بهار است، چرخه تکرار می‌شود. راهب برای بچهٔ آن زن منزلت استاد یافته‌است. بچه در طبیعت جستجو می‌کند، در دهان ماهی، قورباغه و ماری سنگ فرومی‌کند و به تقلای آنان می‌خندد.

بازیگران[ویرایش]

بازیگر نقش
او یونگ سو پیرمرد راهب
کیم جانگ هو کودکی راهب
کیم یانگ مین راهب جوان
یئو جین ها دختر جوان
کیم جونگ یونگ مادر دختر جوان
کیم کی-دوک راهب بالغ
پارک جی-آ مادر نوزاد

جوایز[ویرایش]

سال جایزه[۳] دسته نامزدی نتیجه
۲۰۰۳ جایزه فیلم اژدهای آبی کره جنوبی بهترین فیلم کیم کی دوک برنده
جشنواره فیلم لوکارنو سوئیس پلنگ طلایی بهترین فیلم نامزدشده
جایزه نت‌پک برنده
جایزه هیئت داوران جوانان برنده
جشنواره فیلم سن‌سباستین اسپانیا جایزه تماشاگران برنده
۲۰۰۴ جشنواره فیلم بانکوک بهترین فیلم نامزدشده
جایزه انجمن منتقدان فیلم روسیه قوچ طلایی بهترین فیلم خارجی برنده
جایزه ناقوس بزرگ کره جنوبی بهترین فیلم برنده
جشنواره فیلم لاس پالماس اسپانیا بانوی طلایی بهترین فیلم برنده
جشنواره هنر فیلمبرداری کامریمیج لهستان قورباغه طلایی بهترین فیلمبرداری دونگ هیون باک نامزدشده
۲۰۰۵ جایزه انجمن منتقدان فیلم آرژانتین بهترین فیلم خارجی کیم کی دوک برنده
جایزه منتقدان انجمن فیلمسازان لهستانی بهترین فیلم خارجی برنده
جایزه انجمن فیلم‌های مستقل کلترودیس آمریکا بهترین فیلم برنده
بهترین فیلمبرداری دونگ هیون باک برنده
۲۰۰۶ جایزه بودیل دانمارک بهترین فیلم غیر آمریکایی کیم کی دوک نامزدشده
جایزه رابرت آکادمی فیلم دانمارک بهترین فیلم غیر آمریکایی نامزدشده

بازخوردها[ویرایش]

  • اسلاوی ژیژک فیلسوف و نظریه‌پرداز اسلوونیایی این فیلم را به‌عنوان اثری که می‌توان آموزه‌های فلسفی را از آن فرا گرفت، معرفی می‌کند.[۴]
  • این فیلم در فهرست صد فیلم برتر قرن بیست و یکم بی‌بی‌سی قرار دارد. این نظرسنجی بوسیله خبرگزاری بی‌بی‌سی (BBC) و توسط ۱۷۷ منتقد فیلم از سراسر جهان در ماه اوت ۲۰۱۶ انجام شد. [۵][۶]

بازخورد در ایران[ویرایش]

  • این فیلم در مرداد ۱۳۸۵ در قالب برنامه «سینما و ماورا» از شبکه چهار صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. حسن بلخاری در این برنامه به نقد و تحلیل این فیلم پرداخت.[۷] در دی ۱۳۹۳ نیز این فیلم در میزگرد رادیو نمایش مورد بررسی قرار گرفت.[۸]
  • در سال ۱۳۹۴ مقاله علمی-پژوهشی با عنوان «بررسی کارکرد هنرهای آیینی ذن در فیلم بهار، تابستان، پاییز، زمستان و دوباره بهار» در نشریه «نامه هنرهای نمایشی و موسیقی» منتشر شد. طبق یافته‌های پژوهش، این فیلم برای بیان پرسش‌های تامل‌برانگیز وجودشناسانه و تعالی بخشیدن به هستی، از هنرهای آیینی در قالب استعاره، نماد و تشبیهات تصویری بهره می‌گیرد.[۹]
  • در سال ۱۳۹۵ در کنفرانس دو سالانه جامعه و معماری معاصر مقاله علمی با عنوان «جایگاه هنر و معماری در سینمای معنا گرا» ارائه شد که با محوریت بررسی این فیلم بود. طبق یافته‌های پژوهش، این فیلم دارای محتوا و معماری فلسفی می‌باشد و آن را به مخاطب منتقل می‌کند.[۱۰]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «بهار برمی‌گردد». خبرگزاری ایرنا. ۱۱ خرداد ۱۳۹۹. دریافت‌شده در ۹ اسفند ۱۴۰۰.
  2. «معرفی فیلم بهار، تابستان، پاییز، زمستان… و بهار». بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها IMDb. ۲۲ آذر ۱۳۹۹. دریافت‌شده در ۹ اسفند ۱۴۰۰.
  3. «لیست جوایز فیلم بهار، تابستان، پاییز، زمستان… و بهار». بانک اطلاعات اینترنتی فیلم‌ها IMDb. ۲۲ آذر ۱۳۹۹. دریافت‌شده در ۱ اسفند ۱۴۰۰.
  4. «آیا جست‌وجو برای خیر راهی به شر نیز دارد؟». روزنامه فرهیختگان. ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۱ اسفند ۱۴۰۰.
  5. "The 21st Century's 100 Greatest Films". BBC. 23 August 2016. Retrieved 28 August 2016.
  6. "BBC - Culture - The 21st Century's 1-- Greatest Films: Who Voted?". BBC.Com. Retrieved 28 August 2016.
  7. «با نقد و تحلیل دکتر بلخاری و دکتر عالمی «بهار، تابستان، پاییز، زمستان،... و بهار» امشب پخش می‌شود». خبرگزاری ایسنا. ۱۵ مرداد ۱۳۸۵. دریافت‌شده در ۱ اسفند ۱۴۰۰.
  8. «تحلیل فیلمی معروف از «کیم کی دوک» در رادیو نمایش». باشگاه خبرنگران جوان. ۱۶ دی ۱۳۹۳. دریافت‌شده در ۹ اسفند ۱۴۰۰.
  9. «بررسی کارکرد هنرهای آیینی ذن در فیلم بهار، تابستان، پاییز، زمستان و دوباره بهار». پایگاه مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی. ۱ اسفند ۱۳۹۴. دریافت‌شده در ۱ اسفند ۱۴۰۰.
  10. «جایگاه هنر و معماری در سینمای معنا گرا». سیویلیکا، ناشر تخصصی کنفرانسهای ایران. ۱ اسفند ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۱ اسفند ۱۴۰۰.