برگشت‌ناپذیر (فیلم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برگشت‌ناپذیر
Irreversible.jpg
کارگردان گاسپار نوئه
نویسنده گاسپار نوئه
بازیگران مونیکا بلوچی
ونسان کسل
آلبرت دوپونتل
موسیقی توماس بانگالتر
توزیع‌کننده مارس دیتربیوشن (فرانسه)
لاینز گیت فیلمز (ایالات متحده)
تاریخ‌های انتشار
۲۲ مه ۲۰۰۲
مدت زمان
۹۰ دقیقه
کشور فرانسه
زبان فرانسوی

برگشت‌ناپذیر (به فرانسوی: Irréversible) فیلمی به کارگردانی گاسپار نوئه، فیلمی رمزآلود محصول سال ۲۰۰۲ می‌باشد. در هنگام اکران این فیلم در جشنوارهٔ کن و سن‌سباستین اظهارات متناقضی در رابطه با آن بیان می‌شد. عده‌ای شیفتهٔ روایت بدیع و منحصربه‌فرد فیلم شده بودند. اما در مقابل تعداد زیادی از تماشاگران فیلم نیز از وجود بسیار تصاویر خشن و مستهجن در آن ناراضی بودند. اکران این فیلم در سراسر دنیا با درجه‌بندی‌های محدودکننده همراه بود.

بسیاری از بینندگان فیلم در میانه فیلم سالن سینما را ترک کردند، زیرا حالت تهوع به آنها دست داده بود. این حالت را کارگردان آگاهانه در فیلم گنجانده بود[۱]؛ در ۳۰ دقیقه اول نویزی به بسامد ۲۸ هرتز وجود دارد (مانند صدای زلزله).

در این فیلم به زبان‌های فرانسوی، اسپانیایی، ایتالیایی و انگلیسی صحبت می‌شود.

داستان[ویرایش]

داستان فیلم در یک روز می‌گذرد. آلکس و مارکوس با دوست خود پی‌یر به یک مهمانی می‌روند در مهمانی آلکس حالش بد می‌شود و از مارکوس و پیر جدا می‌شود تا به خانه برود در راه مترو یک منحرف جنسی به او تجاوز می‌کند و بعد او را به کما می‌فرستد. هنگامی که مارکوس این واقعه را می‌فهمد دربه‌در به دنبال متجاوز آلکس می‌گردد تا این که به یک کلوب همجنس‌گرایان به نام رکتوم (به معنای مقعد) راه می‌یابد...

روایت[ویرایش]

تمام داستان این فیلم برعکس به نمایش می‌آید یعنی ابتدا سکانس آخر داستان و بعد سکانس یکی مانده به آخر نمایش می‌یابدو در پایان فیلم سکانس اولی که می‌توان برای داستان در نظر گرفت به نمایش می‌یابد.

انتقادات و حواشی[ویرایش]

در سال ۲۰۰۲ بود که مونیکا بلوچی با فیلم برگذشت‌ناپذیر در جشنواره سینمایی کن حضور یافت؛ فیلمی که یکی از نامزدهای نخل طلایی بود. به ویژه صحنه‌ای ۹ دقیقه‌ای از این فیلم که بلوچی در آن در یک تونل با خشونت مورد تجاوز قرار می‌گیرد و به اغما می‌رود، سروصدای زیادی به پا کرد. این فیلم در کشورهای مختلف دنیا نیز با درجه‌بندی‌های محدودکننده به نمایش درآمد. [۲]

بخشی از صحبت های مونیکا بلوچی: من از برهنگی هراسی ندارم، چون‌که برای من، هیچ‌چیز زیباتر از یه بدن نیست. شما می‌توانید یه چنین احساس شگفت‌انگیزی از بدن داشته باشین. در "بازگشت ناپذیر" من با بدنم مثل یک شی رفتار کردم و فوق‌العاده‌ست وقتی‌که این رابطه‌رو با بدنت داری، جزئی از حرفه‌ته، یک شئ که می‌تونی با اون کار کنی. وقتی‌که این آزادی‌رو داری، اون موقع‌ست که می‌تونی بهترین‌هات‌رو به عنوان یک بازیگر زن انجام بدی. وقتی‌که ما برای نمایش فیلم به جشنواره کن رفتیم، لحظه‌ای که من از اون دالان زیرزمینی بیرون میام و من‌رو برای اولین‌بار غرق در خون می بینیم، اون [همسرش ونسان کَسل] داشت گریه می‌کرد. بهش گفتم، ونسان، بی‌خیال، اون فقط یه فیلمه، می‌دونیم که اون واقعی نیست.

جایزه‌ها[ویرایش]

نامزد بهترین فیلم نخل طلای جشنواره کن

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]