بارسینه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بارسینه (به یونانی: Βαρσίνη؛ ۳۶۳ تا ۳۰۹ پیش از میلاد) دختر آرتابازوس فریگیه‌ای، همسر منتور رودسی، و پس از مرگ او، همسر برادرش، ممنون رودسی بود. ممنون در سال ۳۳۴ پیش از میلاد به هنگام لشکرکشی اسکندر کبیر به آسیا، همسر و فرزاندانش را به عنوان ضامن وفاداری‌اش به داریوش سوم، نزد شاه هخامنشی فرستاد. سال بعد که دمشق تسلیم مقدونیان شد، بارسینه به دست اسکندر افتاد و گفته می‌شود که از او پسری به نام هراکلس به دنیا آورد. پس از مرگ اسکندر در سال ۳۲۳ پیش از میلاد، نئارخوس مدعی تخت و تاج به نیابت از هراکلس شد اما در این امر ناکام ماند. از مقایسهٔ روایت‌های دیودوروس و ژوستین چنین بر می‌آید که هراکلس تحت نظارت مادرش در پرگاموم بزرگ شد و پولوپرخون در سال ۳۰۹ پیش از میلاد به تحریک کاساندر، پسر و مادر را به قتل رساند.

منابع[ویرایش]