باتری نیکل-هیدروژن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
طرح شماتیک یک باتری نیکل-هیدروژن طراحی شده توسط ناسا[۱]

باتری نیکل-هیدروژن(به انگلیسی: Nickel–hydrogen battery) (مخفف انگلیسی: NiH۲ یا Ni–H۲) گونه‌ای از باتری‌های قابل شارژ است که در آن از فلز نیکل و گاز هیدروژن در یک مخزن تحت فشار استفاده می‌شود. فشار هیدروژن در این مخازن در حدود ۱۲۰۰ psi (۸۲٫۷ bar) است.[۲][۳] همچنین در این پیل‌ها از محلول ۲۶٪ پتاسیم هیدروکسید به عنوان الکترولیت استفاده می‌شود.[۴]ولتاژ اسمی تولیدی این باتری در حدود ۱٫۵ ولت است.

از این نوع باتری تاکنون در پروژه‌های فضایی چون ایستگاه فضایی بین المللی، نقشه‌بردار سراسر مریخ و چند پروژه فضایی دیگر استفاده شده است. [۵][۶][۷][۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]