امید جلیلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
امید جلیلی
Omid Djalili 2010 Tribeca TFF Shankbone.jpg
جلیلی در جشنواره فیلم ترایبکا در سال ۲۰۱۰
زاده۳۰ سپتامبر ۱۹۶۵ ‏(۵۵ سال)
چلسی (لندن)، انگلستان
عرصه فعالیت‌فیلم، تلویزیون و کمدی استندآپ
سال‌های فعالیت۱۹۹۵-اکنون
موضوع(ها)دین، تبار، فرهنگ، کلیشه‌ها و تعامل افراد
امید جلیلی در آرت دپو، ۲۰۰۷.

امید جلیلی (زادهٔ ۸ مهر ۱۳۴۴) بازیگر و کمدین ایرانی - بریتانیایی است.

زندگی شخصی[ویرایش]

جلیلی از پدر و مادری ایرانی و بهائی در چلسی لندن در انگلستان متولد شد، و خود بهایی است. او پس از تحصیل در مدرسه هلند پارک در لندن، در شهر کولرین ایرلند شمالی و در دانشگاه اولستر به تحصیل زبان انگلیسی و تئاتر پرداخت.[۱][۲][۳][۴]

پیشینهٔ حرفه‌ای[ویرایش]

نخستین موفقیت قابل تأمل در سابقه استندآپ کمدی او در فستیوال حاشیه‌ای ادینبورگ (Edinburgh Festival Fringe) در سال ۱۹۹۵ با نمایش «پسر صاحب مغازه کبابی قد کوتاه چاق» و «عرب و یهودی» بود.

او در کشورهای مختلفی برنامه اجرا کرده است، از جمله در استرالیا، ایرلند، دانمارک، کانادا، آلمان و آمریکا که در آنجا ویژه برنامه خودش را در شبکه اچ‌بی‌او داشت و در ۲۲ قسمت از برنامه «هوپی» با همراهی هوپی گلدبرگ شرکت کرد.

در سال ۲۰۰۵ پس از شرکت در برنامه خیریه Comic Relief در حمایت از قربانیان زلزله اقیانوس هند آن سال و برنامه تلویزیونی تخت گاز، وی رکورد فروش را با بیش از ۱۶۵۰۰ بلیت در فستیوال ادینبورگ شکست.

در تاریخ ۲۶ آبان ۱۳۸۶ اولین قسمت از شوی تلویزیونی امید جلیلی از شبکه یک بی‌بی‌سی شروع به پخش کرد. سری دوم این مجموعه نیز در سال ۱۳۸۸ از همین شبکه پخش شد.

در سال ۱۳۸۸ نیز جلیلی در نقش «فاگین» در نمایش الیور! در شهر لندن به اجرای نقش پرداخت. او این نقش را پس از روآن اتکینسون(مستربین) که عهده‌دار این نقش تا تاریخ ۲۷ تیر ۱۳۸۸ بود ادامه داد.[۵] در همین سال نیز صدای وی برای شخصیت یوسف امیر در جدیدترین نسخه از سری بازی اتومبیل‌دزدی بزرگ استفاده شد. [۱]

جلیلی در سال ۱۳۸۸ در فیلم کافر به کارگردانی دیوید بدیل نقش اول را ایفا کرد. او در این فیلم کمدی ایفاگر نقش یک مسلمان بریتانیایی را بازی می‌کند که پس از آنکه درمیابد در کودکی به فرزندی قبول شده است و والدین او یهودی بوده‌اند، دچار بحران هویت می‌شود.

فیلم‌شناسی[ویرایش]

سینما[ویرایش]

تلویزیون[ویرایش]

  • دریاچهٔ تاریکی (۱۹۹۹)
  • کلئوپاترا (۱۹۹۹)
  • کتابهای سیاه (۲۰۰۰)
  • شهر دایناسورها (۲۰۰۲)
  • ووپی (۲۰۰۳)
  • خانواده من و دیگر حیوانات (۲۰۰۵)
  • شوی امید جلیلی (۲۰۰۷)
  • شوی امید جلیلی - سری دوم (۲۰۰۹)

پانویس[ویرایش]

  1. «Omid Djalili: How many other small, fat, bald men get their own shows». بایگانی‌شده از اصلی در ۹ آوریل ۲۰۰۸. دریافت‌شده در ۱۳ آوریل ۲۰۰۸.
  2. In The Arena With Omid Djalili By Darius Kadivar, Payvand's Iran News, 3/12/07
  3. Omid Djalili, seriously funny: From terrorism to spirituality, no topic is off limits for Britain's hairiest comedian
  4. TV Heaven, Telly Hell - Omid Djalili
  5. "Omid Djalili pockets Fagin role in Oliver!", روزنامه گاردین

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]