الابنیه عن حقایق الادویه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

الأبنیه عن حقایقِ الأدویه، معروف به الابنیه و ابنیه، کتابی است به فارسی در داروشناسی اثر ابومنصور موفق هروی، داروشناس ایرانی، از سدهٔ چهارم هجری.

الابنیه عن حقایق الادویه یکی از معدود قدیمی‌ترین آثار منثور در زبان فارسی است. این نسخه ظاهراً قدیم‌ترین دست‌نوشتهٔ فارسی است که تاکنون به دست آمده‌است. به نوشتهٔ گوستاو فلوگل (۱۸۰۲–۱۸۷۰)، خاورشناس آلمانی، مجموع مفرداتی که در آن عنوان شده، ۵۴۷ مورد است که برحسب حروف تهجّی مرتب شده (ولی فقط برحسب حروف اول، و ترتیبِ حروف دوم و سوم در آن رعایت نشده‌است). این کتاب را نخستین بار فرانسیسکو رومئو زلیگمان (۱۸۰۸–۱۸۹۲) در سال ۱۸۵۹ در وین به طبع رساند و ترجمهٔ آلمانی آن (توسط عبدالخالق آخوندف) بدون تاریخ در هاله (آلمان) چاپ شد. متن تصحیح‌شدهٔ کتاب الابنیه به کوشش احمد بهمنیار و حسین محبوبی اردکانی در سال ۱۳۴۶ در تهران به چاپ رسیده‌است.

منابع[ویرایش]