اقتصاد دانش بنیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اقتصاد دانش بنیان (انگلیسی: Knowledge economy) به روش تولیدی گفته می‌شود که در آن از دانش برای ایجاد ارزش افزوده محسوس یا غیر محسوس استفاده می‌شود. فناوری و به خصوص فناوری‌های دانش بنیان کمی، برای تبدیل بخشی از دانش آدمی به ماشین آلات محسوب می‌شوند. این دانش می‌تواند توسط سیستم‌های پشتیبانی تصمیم گیری در زمینه‌های مختلف اقتصادی برای ایجاد ارزش افزوده استفاده شود.[۱]

اصطلاح اقتصاد دانش بنیان اولین بار توسط پیتر دراکر برای عنوان فصل ۱۲ کتاب عصر ناپیوستگی (انگلیسی: The Age of Discontinuity) مطرح شد.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Amidon, Debra M. ; Formica, Piero; Mercier-Laurent, Eunika, eds. Knowledge Economics: Principles, Practices and Policies. Tartu University Press، ۲۰۰۵. شابک ‎ISBN ۹۹۴۹-۱۱-۰۶۶-۱. 
  2. Drucker, Peter. The Age of Discontinuity; Guidelines to Our Changing Society. New York: Harper and Row، ۱۹۶۹.