اسفندیاذ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اسفندیاذ (پارسی میانه: اِسْپَنْدیار) از اشراف ایرانی از خاندان اسپهبدان بود. او فرمانروای استان آدوربادگان ساسانیان بود. او فرزند سردار نیرومند ساسانی، فرخزاد هرمز، برادرزاده رستم فرخزاد، و نوه فرخ‌هرمزد بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

نام اسفندیاذ نخستین‌بار در سال ۶۴۲–۶۴۳ نوشته شده و گفته شده که او پادشاه آدوربادگان (آذربایجان) بود که در جایگاه رهبری یک ارتش بزرگ به همراه موتا دیلمی و Varaztirots با اعراب مسلمان در وج-رود، روستایی در نزدیکی همدان جنگید. با این همه، آنها در این جنگ شکست خوردند. چند سال پس از آن، در ۶۵۱، اعراب به آدوربادگان هجوم بردند که دامنه فرمانروایی اسفندیاذ و برادرش بهرام بود. اسفندیاذ یک بار دیگر نیز در برابر حملات اعراب ایستاد، ولی باز هم شکست خورد و این بار دیگر خودش هم دستگیر شد. در دوران دستگیری او، به سردار عرب، بوکیر بن عبدالله گفت که اگر دنبال آن است که آدوربادگان را به آسانی و با صلح بدست آورد، باید با او صلح کند. بر پایه گفتهٔ ابوعلی بلعمی، اسفندیار گفته است که «اگر مرا بکشی همه آذربایجان به خونخواهی من بپا خواهند خواست، و در برابر تو خواهند جنگید». سردار عرب به گفتهٔ او گوش کرده و با او صلح کرد. با این حال، بهرام، برادر اسفندیاذ، تسلیم نیروهای عرب نشد و به مقاومت ادامه داد. با این همه، اندکی پس از آن از اعراب شکست خورد و ناچار شد از آدوربادگان بگریزد. چیز دیگری دربارهٔ اسفندیاذ گفته نشده است.

تبارنامه[ویرایش]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
باوی (سپهبد)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
شاپور
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
وندوی
 
 
 
 
 
ویستهم
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
فرخ‌هرمز
 
 
تیروُیه
 
 
 
ویندوُیه
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
رستم فرخزاد
 
فرخزاد هرمز
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
شهرام
 
سهراب یکم
 
اسفندیاذ
 
بهرام
 
فرُخان
 
 

منابع[ویرایش]