استیون استروگتس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
استیون استروگاتز
زادهSteven Henry Strogatz
۱۳ اوت ۱۹۵۹ ‏(۶۰ سال)
تورینگتون، کنتیکت، U.S.
ملیتایالات متحده آمریکا
محل تحصیلدانشگاه پرینستون
کالج ترینیتی (کمبریج)
دانشگاه هاروارد
شناخته‌شده برایWatts and Strogatz model
Dynamical systems theory
Network theory
جایزه‌هاFellow of the فرهنگستان هنر و علوم آمریکا
Lewis Thomas Prize
وبگاهwww.stevenstrogatz.com
www.math.cornell.edu/m/People/Faculty/strogatz
موقعیت‌های علمی
موضوع‌هاریاضیات
سامانه پیچیدهs
Networks
ریاضیات کاربردی
نظریه آشوب
مؤسسه‌هادانشگاه کرنل
دانشگاه کمبریج
دانشگاه پرینستون
دانشگاه هاروارد
دانشگاه بوستون
پایان‌نامهThe Mathematical Structure of the Human Sleep-Wake Cycle
استاد راهنماRichard Ernest Kronauer
Charles Czeisler
دانشجوهای دکتریDaniel Abrams
Samuel Arbesman
Joel Ariaratnam
Mauricio Barahona
Duncan Callaway
Lauren Childs
Michelle Girvan
Erik Martens
Seth Marvel
Tim Novikoff
Shinya Watanabe
دانکن جی واتس
Daniel Wiley
Man Kit Stephen Yeung
تأثیرگذاری‌هاArthur T. Winfree

استیون هنری استروگَتس (به انگلیسی: Steven Strogatz) (متولد ۱۳ اوت ۱۹۵۹) ریاضیدان آمریکایی و حائز منصب استاد تمامی جاکوب گولد شرومان در رشته ریاضیات کاربردی در دانشگاه کرنل است.[۱][۲] از دلایل شهرت استروگاتز می‌توان به مطالعات وی در زمینه هم‌زمان‌سازی سیستم‌های دینامیکی، تحقیقات او در بخش‌هایی نظیر ریاضیات کاربردی شامل بیولوژی ریاضیاتی و نظریه شبکه‌های پیچیده و تلاش‌های او در راستای بهبود ارتباط عموم مردم با ریاضیات اشاره کرد.

تحصیلات[ویرایش]

استروگاتز از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۶ در دبیرستان لومیس چافی در ایالت کنتیکت گذراند. در سال ۱۹۸۰ مدرک کارشناسی خود در رشته ریاضی را از دانشگاه پرینستون دریافت کرد و با دریافت کردن بورس تحصیلی مارشال طی سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲ وارد کالج ترینیتی دانشگاه کمبریج شد. استروگاتز مدرک دکترای خود را در زمینه ریاضیات کاربردی از دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۸۶ دریافت کرد. موضوع رساله دکترای وی تحقیق بر روی دینامیک چرخه خوابیدن و بیدار شدن انسان بود.

سوابق شغلی[ویرایش]

پس از گذراندن دوره‌ای سه ساله پسادکترا زیر نظر بنیاد ملی علوم در دانشگاه‌های هاروارد و بوستون، استروگاتز در سال ۱۹۸۹ به عنوان عضو هیئت علمی به دانشکده ریاضی اِم‌آی‌تی پیوست. تحقیقات وی در زمینه سیستم‌های دینامیکی باعث شد تا در سال ۱۹۹۰ جایزه پژوهشگر جوان نهاد ریاست جمهوری به وی اعطا شود. در سال ۱۹۹۴ استروگاتز به دانشگاه کرنل نقل مکان کرد و در آن‌جا علاوه بر آن‌که استاد تمامی ریاضی، منصب استاد تمامی گولد شرومان در رشته ریاضیات کاربردی نیز به وی اعطا شد.

تحقیقات[ویرایش]

نخستین مباحثی که استروگاتز در دوره استادی خود بدان پرداخت، مسائل ریاضیاتی موجود در زیست‌شناسی بود. از جمله مسائلی مانند ساختار و هندسه فوق پیچ‌خورده دی‌اِن‌اِی،[۳] توپولوژی سه بعدی موج‌های شیمیایی[۴] و رفتارهای تجمعی نوسانگرهای بیولوژیکی (مثل رفتار کوپه‌ای و دسته‌جمعی کرم‌های شب‌تاب و نورافشانی هم‌زمان آن‌ها). در دهه ۱۹۹۰ فعالیت‌های وی متمرکز بر روی دینامیک غیرخطی و آشوب و کاربردهای آن در فیزیک، علوم مهندسی و زیست‌شناسی شد. موضوع اصلی بسیاری از این تحقیقات دربارهٔ نوسانگرهای کوپل شده‌ای مانند لیزرها، انشعابات ابررسانا و سروصداهای دسته‌جمعی جیرجیرکها است. تحقیقات اخیر وی معطوف به بررسی سیستم‌های پیچیده و آثار و نتایج آن‌ها بر زندگی روزمره انسان‌ها شده‌است؛ برای مثال نقش هم‌زمانی و تجمع افراد در ایجاد لرزه‌های پل ملنیوم لندن در روز بازگشایی این پل و بررسی دینامیک‌وار ساختار تعادلی مناسبات و نظام‌های اجتماعی در این مطالعات مورد توجه قرار می‌گیرد.

شاید بتوان گفت که شناخته‌شده‌ترین اثر استروگاتز، مقاله پراستناد وی به همراه دانکن واتس در سال ۱۹۹۸ و در مجله علمی نیچر به چاپ رسید.[۵] عنوان این مقاله «دینامیک تجمعی شبکه‌های جهانی کوچک» است و تاکنون بیش از ۲۸٬۰۰۰ بار به آن در مقالات و کتب معتبر مختلف استناد شده‌است[۶]؛ در واقع در میان دانشمندان و دانشگاهیانی که در حوزه‌های مرتبط با مبحث شبکه‌های پیچیده مشغول به فعالیت هستند، این مقاله نقشی بنیانی دارد. شبکه‌های پیچیده موضوعی بین‌رشته‌ای قلمداد می‌شود و از نظریه گراف و فیزیک آماری گرفته تا جامعه‌شناسی، کسب‌وکار، همه‌گیرشناسی و علوم اعصاب دارای کاربرد است. آمار بالای استنادات به این مقاله طی سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۸ باعث شد تا این مقاله در این مدت جز شش مقاله پراستناد در تمامی زمینه‌های مرتبط با علم فیزیک قرار بگیرد.

منابع[ویرایش]