استپان باندرا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
استفان باندرا
SBandera.jpg
اطلاعات شخص
زاده استفان اندریویچ باندرا
Stepan Andriyovych Bandera

۱ ژانویه ۱۹۰۹
Uhryniv Staryi، Galicia، اتریش-مجارستان
درگذشت ۱۵ اکتبر ۱۹۵۹ (۵۰ سال)
شغل فعال سیاسی
مذهب کلیسای کاتولیک یونانی اوکراین
خدمات نظامی
وفاداری  اتریش-مجارستان
اوکراین Ukraine
خدمت/شاخه OUN-M-03.svg OUN (۱۹۲۹—۱۹۴۰)
OUN-r Flag 1941.svg UPA، OUN-B (۱۹۴۰—۱۹۵۹)
جنگ‌ها/عملیات‌ها جنگ جهانی دوم

استفان اندریویچ باندرا (به انگلیسی: Stepan Andriyovych Bandera)؛ (به اوکراینی: Степан Андрійович Бандера)؛ (به لهستانی: Stepan Andrijowycz Bandera)؛ (به روسی: Степан Андреевич Бандера)؛ (۱ ژانویه ۱۹۰۹ – ۱۵ اکتبر ۱۹۵۹) یک فعال سیاسی و رهبر ملی و استقلال اوکراین بود.

استفان باندار در دهه چهل میلادی یکی از حامیان سرسخت ملی‌گرایی در اوکراین و بنیانگذار ارتش شورشیان در این کشور بود. وی در میان مردم اوکراین به عنوان قهرمان مقاومت شناخته شده است. اما عملکرد وی در برابر دولت نازی آلمان به شدت مورد انتقاد است. باندرا و گروهش پیش از پایان جنگ جهانی دوم به یکی از متحدان آلمان تبدیل شده بودند. دولت لهستان معتقد است این ملی‌گرای اوکراینی مسئول مرگ صدهزار غیرنظامی لهستانی در جنگ جهانی دوم است.[۱]

در ماه‌های اولیه جنگ جهانی دوم استفان باندرا با آلمان نازی همکاری کرد اما در ۱۵ سپتامبر سال ۱۹۴۱ پس از آنکه اوکراین را یک کشور مستقل اعلام کرد دستگیر شد و سپس به اردوگاه کار اجباری زاخسنهاوزن فرستاده شد.[۲]

در سال ۱۹۴۴ آلمان با از دست دادن برتری خود در جنگ و پیش از پیشرویمتفقین باندرا را آزاد کرد به این امید که او از پیشروی نیروهای شوروی جلوگیری کند.

استفان باندرا پس از جنگ در سال ۱۹۵۹ در مونیخ آلمان توسط کاگ‌ب (آژانس امنیت ملی شوروی سابق) ترور شد.[۳]

طرفداران تیم اوکراینی فوتبال بنری حمل می‌کنند با عنوان "باندرا – قهرمان ما"
یورومیدان، کیف، ژانویه ۲۰۱۴. در مقابل ورودی یک پرتره از باندرا وجود دارد.
استفان باندرا تندیس ترنوپیل.

در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۰ ویکتور یوشچنکو، رئیس‌جمهور اوکراین، به باندرا عنوان قهرمان اوکراین اهدا کرد.[۴] این جایزه توسط پارلمان اروپا محکوم شد.[۵] این اظهارات خشم اکثریت روس زبان اوکراین و مدافعان حقوق بشر در اکراین را در پی داشت. در این راستا شمار زیادی از معترضان در ورشو دست به راهپیمایی زدند.[۱] در آوریل ۲۰۱۰ سازمان‌های روسی، لهستانی و یهودی[۶][۷][۸][۹] در اوکراین توسط ویکتور یانوکوویچ و با رای دادگاه غیرقانونی اعلام شد. در ژانویه ۲۰۱۱ این جایزه رسماً لغو شد.[۱۰]

باندرا در اوکراین و در سطح جهانی همچنان بحث‌برانگیز است.[۱۱]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ «اختلاف اکراین و لهستان بر سر استفان باندرا». ایراس. بازبینی‌شده در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۶. 
  2. http://www.history.org.ua/?termin=Bandera_S
  3. Christopher Andrew and Vasili Mitrokhin, The Sword and the Shield: The Mitrokhin Archive and the Secret History of the KGB, Basic Books, 1999.
  4. اوکراینی: УКАЗ ПРЕЗИДЕНТА УКРАИНЫ № 46/2010: О присвоении С.Бандере звания Герой Украины Archived 25 January 2010 at the Wayback Machine.. President of Ukraine. Retrieved 22 January 2010.
  5. http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+TA+P7-TA-2010-0035+0+DOC+XML+V0//EN
  6. "Russia condemns Yushchenko for declaring Bandera a Hero of Ukraine". Voice of Russia. 26 January 2010. Retrieved 3 May 2012. 
  7. [۱], Simon Wiesenthal Center (28 January 2010)
  8. [۲] Student Union of French Jews, (1 February 2010)
  9. Narvselius, Eleonora (2012). "The 'Bandera Debate': The Contentious Legacy of World War II and Liberalization of Collective Memory in Western Ukraine". Canadian Slavonic Papers. 54 (3–4): 469–490. ISSN 0008-5006. 
  10. Рішенням суду президентський указ «Про присвоєння С.
  11. Russia's Ukrainian minority under pressure, Al Jazeera English (25 April 2014)
    A ghost of World War II history haunts Ukraine’s standoff with Russia, Washington Post (25 March 2014)

منابع[ویرایش]