اثر میلر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در علم الکترونیک، اثر میلر به افزایش ظرفیت معادل ورودی در یک تقویت کننده ولتاژ معکوس گفته می‌شود که به خاطر تقویت اثر خازنی بین پایانه‌های ورودی و خروجی رخ می‌دهد. ظرفیت افزایش یافته به خاطر اثر میلر از رابطهٔ زیر محاسبه می‌شود:

که در آن بهرهٔ تقویت کننده و c ظرفیت فیدبک است.

اگرچه اثر میلر معمولاً به ظرفیت خازنی اشاره دارد ولی هر امپدانسی بین گرهٔ ورودی و گرهٔ دیگر می‌تواند امپدانس ورودی تقویت کننده را بر اثر این اثر تغییر دهد.

تاریخچه[ویرایش]

اثر میلر به پاس خدمات جان میلتون میلر نام‌گذاری شد.[۱]

اشتقاق[ویرایش]

Impedance Multiplier.png
.

امپدانس ورودی مدار به صورت زیر است:

اگر Z یک خازن با امپدانس باشد، امپدانس ورودی حاصل به صورت زیر خواهد بود:

تأثیر بر پاسخ فرکانسی[ویرایش]

تصویر۲: تقویت کننده با ظرفیت فیدبک CC.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. John M. Miller, "Dependence of the input impedance of a three-electrode vacuum tube upon the load in the plate circuit," Scientific Papers of the Bureau of Standards, vol.15, no. 351, pages 367-385 (1920). Available on-line at: http://web.mit.edu/klund/www/papers/jmiller.pdf .