آهو (آشتیان)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
آهو
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانمرکزی
شهرستانآشتیان
بخشمرکزی
دهستانگرکان
نام محلیآهو
مردم
جمعیت۲۵۹ نفر (سرشماری ۹۵)
اطلاعات روستایی
کد آماری۰۰۰۹۶۵
پیش‌شمارهٔ تلفن0865831

آهو روستایی در ۵ کیلومتری شمال آشتیان در استان مرکزی است. این روستا از غرب به گرکان و از شمال به تفرش و از شرق به روستای فوجرد منتهی می‌شود.


امامزادگان[ویرایش]

هر دو امامزاده این روستا از فرزندان موسی کاظم شمرده شده اند.

طبق نظر کارشناسان، قدمت بنای امامزادگان ، ابی‌عبدالله و بی‌بی شهربانو به ترتیب به دورة ایلخانی و سلجوقی می‌رسد.

امامزاده عبدالله[ویرایش]

این زیارتگاه، بیرون از روستا، در کنار جاده خاکی آهو به عبدالله‌آباد  قرار گرفته‌است، ساکنان محلی، پیدایش آن را مستند به رویای شاه‌ عباس صفوی (در سال 1038 ) می‌پندارند، گویند: شاه سه شب پی‌درپی، در عالم رؤیا آهو  یا بُزی را دیده که از پای کوه کمر دوشاخ به محل دفن جسد آمده و با شاخ خود موضع امامزاده را نشان کرده است، شاه عباس به یکی از همراهان به نام ملاعلی دستور توقف و ساخت بقعه و گنبد را صادر می‌نماید ، اکنون تختِ ملاعلی در بالای روستا، معروف اهل محل است.

امامزاده بی بی شهربانو[ویرایش]

زیارتگاه بی‌بی شهربانو در سمت چپ ، مدخل روستا ، روی تپه‌ای باستانی و در میان گورستان قرار دارد . بنای آن به صورت مربع مستطیل ، از خشت و آجر ساخته شده ، گنبد آن کوتاه ، از نوع عرقچینی است .

بی‌بی شهربانو ، در چشم مردم، بانویی پاکدامن و آراسته به فضایل بوده . چنین برمی‌آید که در آغاز ورود به روستا ، دور از هیاهو ، در محیطی آرام ، در گوشه عزلت سرگرم عبادت و بندگی پروردگار بوده که پس از مدتی دژخیمان او را در بند کرده ، به طرز نا گواری به قتل رساندند.

نامگذاری[ویرایش]

در خصوص نحوه نامگذاری روستا، برخی معتقدند چون در حوالی آن روستا، حیوان آهو به تعداد زیاد زندگی می‌کرده، پس نام روستا را آهو نام نهادند. نظر دیگری معتقد است واژه آهو در زبان سانسکریت «آسورا» می‌باشد که از ریشه آسو یا آهو به به معنی زندگی و توانایی می‌باشد. بنار مندرجات تاریخی، آهو یکی از ایزدان آریایی بوده‌است و کلمه در مفهوم اولیه باقی‌مانده و تا امروز نیز حفظ شده‌است.[۱]

اما روایت دیگری نیز وجود دارد. به گفته قدیمی‌های روستا در دوره قاجار پادشاهی از منطقه عبور می‌کرده است که تصمیم به اتراق می‌گیرد، سه شب خواب آهویی را می‌بیند که از کوه خارج می‌شود و در نقطه ای سم به زمین می‌کوبد و محل کوبش سم را مکان مقدسی عنوان می‌کند، پادشاه پس از این خواب به وزیرش دستور می‌دهد که تا سال آینده در منطقه بماند و بنای مقدسی را احداث کند که این بنا امروز بقعه امامزاده عبدالله است و اینگونه بود که این منطقه نام آهو را به خود گرفت و بنای بقعه امامزاده عبدالله نیز بنا شد.

جمعیت[ویرایش]

طبق سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ در ایران روستای آهو شامل ۱۱۳ خانوار می‌باشد که ۳۷۴ نفر(۱۸۱ مرد و ۱۹۳ زن) را شامل می‌شود. ۶۱٫۷۴ درصد اهالی آهو باسواد هستند که ۱۴٫۷۸ درصد از جمعیت باسواد کل استان مرکزی کمتر است.

منابع[ویرایش]

  1. مهرالزمان نوبان (۱۳۷۶نام مکان‌های جغرافیایی در بستر زمان، تهران: انتشارات ما، ص. ۲۸، شابک ۹۶۴-۶۴۹۷-۰۰-۴