کردیجان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو


کردیجان (آشتیان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است.نام قدیمی کردیجان، گرد جهان بوده که به مرورزمان تلفظ آن به کردیجان تغییرمیکند (البته مردم به کردیجان، کاردیان هم میگویندکه اسمی غیررسمی حساب می‌شود) کردیجان بزرگترین روستای شهرستان آشتیان ویکی از بزرگترین روستاهای منطقه تفرش، آشتیان وفراهان می‌باشد.


کردیجان
اطلاعات کلی
کشور ایران
استانمرکزی
شهرستانآشتیان
بخشبخش مرکزی
مردم
جمعیت۱۶۳۵ نفر (سرشماری ۹۵)
کد آماری۰۰۱۰۵۱


جغرافیا وآب وهوا[ویرایش]

کردیجان درمنطقه ای نسبتاً سردسیر وبادخیزقراردارد. درزمستانها هوای سردو کوهستانی ودرتابستانها هوای خنک ومطبو عی دارد. فاصله روستای کردیجان تامرکزشهرستان (شهرآشتیان) ۱۲کیلومتر، مرکزاستان (شهراراک) حدود۸۶کیلومتر، تا شهرقم ۹۵کیلومتروتا پایتخت کشورحدود ۲۲۰کیلومترمیباشد. همسایگان منطقه ای کردیجان روستاهای خوراک آباد، سیاوشان، هزارآباد، مزرعه نو وسرهرودمیباشند.

کردیجان ازنمای بالا.


محلات[ویرایش]

روستای کردیجان به دو محلهٔ اصلی بالا وپایین تقسیم می‌شود. محلهٔ بالا درارتفاعات کوه (به زبان محلی کوه عباس دره سی) و دامنهٔ همین کوه قراردارد، ومحلهٔ پایین درزمینی هموار؛ که این دو محله توسط دو پل، پل مرکزی وپل امید (یادگارزنده یادامیدقنبری) بهم متصل می‌شوند.

مناطق تفریحی[ویرایش]

ازمکانهای دیدنی روستا میشودبه باغ درهٔ گله مران (به لهجهٔ محلی گلمران)، قنات باش کهریز وینگجه اشاره کرد، که مردم دراواخرهفته، به خصوص ایام عیدوسیزده به در برای تفریح به این مکانها می‌روند.البته از حمام قدیمی کردیجان میشودبه عنوان یک اثرتاریخی مربوط به دوره ی قاجارنامبرد،که درحال حاضر به علت بی توجهی درحال تخریب میباشد.

دورنمایی اززاویه ی شمالی کردیجان.


جمعیت[ویرایش]

براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۶۶۷ نفر (۴۰۹خانوار) بوده‌است. وبراساس سرشماری سال ۹۵جمعیت روستای کردیجان ۱۶۳۵نفرمیباشد.

شهدای کردیجان.


مشاغل[ویرایش]

شغل اکثریت مردم کردیجان شامل کشاورزی، دامداری، مشاغل حوزهٔ ساختمان سازی، کارکنان شرکتهای آوا پزشک، مدرن، ایجرود، کارمندان مرکزشهرستان، خیاطی و… می‌شود. محصولات عمدهٔ کشاورزی روستا گندم ونخودمیباشند. همچنین لبنیات کردیجان (ماست، کره، خامه، کشک و…) همواره موردتوجه مسافران بوده‌است.

امکانات خدماتی ورفاهی[ویرایش]

شامل درمانگاه باقر (ع)، خانه بهداشت، مدارس ابتدایی وراهنمایی، سالن ورزشی شهدای کردیجان، کانون فرهنگی کودکان ونوجوانان، پایگاه بسیج برادران وخواهران، پایگاه آتش‌نشانی وپست بانک کردیجان می‌شود.

زبان[ویرایش]

مردم روستا به زبان ترکی خلجی (یکی از قدیمی‌ترین شاخه‌های زبان ترکی) صحبت می‌کنند؛ ولی متأسفانه این زبان به دلایل مختلف درنسل جدید جای خود رابه زبان فارسی داده‌است.

هیاتهای مذهبی[ویرایش]

همواره درایام محرم وصفر، تعدادزیادی ازکردیجانیهای مقیم شهرهای دیگربرای برگزاری هرچه باشکوهترمراسم‌های مذهبی به وطن خود بازمی‌گردند. هیاتهای مذهبی کردیجان به ترتیب قدمت شامل هیئت مسجدجامع کردیجان، حسینیه سیدالشهدا و هیئت تکیه علی اصغرمیشوند.

طوایف[ویرایش]

  • طایفه‌های نجاری، عبدالحسینی، واحدیان، قنبری، محمدگل، جوهری، باباخانی، خسرودوست، خسروخانی، دوست محمدی، عبدالحمیدی، محمدرضایی،کریم پور،حسنخانی، یزدانیان، جهانشاهی، عباسیان و… جمعیت روستاراتشکیل می‌دهند.


  • «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.