آسایشگاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سگ درمانی یک مرد مسن در خانه سالمندان

آسایشگاه (به انگلیسی: Nursing home) مکانی است که برای اقامت کوتاه مدت یا بلند مدت افرادی که نیاز به مراقبت دارند طراحی شده‌اند.[۱] آسایشگاه‌ها معمولاً دارای پرستار، پزشک و امکانات بهداشتی و پزشکی هستند.[۲]

آسایشگاه سالمندان

این گونه آسایشگاه‌ها که به تاجیکی بیصاحب خانه می‌گویند برای سکونت افراد سالخورده طراحی شده‌اند. بسته به میزان توانایی مالی، پیرمردان و پیرزنان می‌توانند در خوابگاه‌های گروهی، اتاقهای چند نفره یا اتاق‌ها و سوئیت‌های اختصاصی زندگی کنند. معمولاً فعالیت‌های گروهی و تفریحی برای ساکنان آسایشگاه‌ها در نظر گرفته می‌شود. به این آسایشگاه‌ها، خانه سالمندان نیز گفته می‌شود.

آسایشگاه معلولین جسمی

مکانی است برای نگهداری معلولینی که دارای مشکلات حرکتی هستند.

آسایشگاه معلولین ذهنی

مکانی است برای نگهداری معلولینی که دارای مشکلات ذهنی هستند.

حقوق افراد ساکن آسایشگاه سالمندان

ساکنین آسایشگاه سالمندان از حقوقی برخوردارند که اطلاع از این حقوق به هنگام پذیرش و نقل مکان به آسایشگاه ضروری می‌باشد.

آسایشگاه روانی

افراد دارای بیماری‌های روانی در این‌گونه مراکز نگهداری می‌شوند.

جستارهای وابسته

پانویس

منابع

  1. "Types of Care Facilities". Care givers library.
  2. old people's home in the Cambridge Advanced Learner's Dictionary