آسایشگاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

آسایشگاه مکانی است که برای اقامت کوتاه مدت یا بلند مدت افرادی که نیاز به مراقبت دارند طراحی شده‌اند. آسایشگاه‌ها معمولاً دارای پرستار، پزشک و امکانات بهداشتی و پزشکی هستند.

آسایشگاه سالمندان[ویرایش]

این گونه آسایشگاه‌ها برای سکونت افراد سالخورده طراحی شده‌اند. بسته به میزان توانایی مالی، پیرمردان و پیرزنان می‌توانند در خوابگاه‌های گروهی، اتاقهای چند نفره یا اتاق‌ها و سوئیت‌های اختصاصی زندگی کنند. معمولاً فعالیت‌های گروهی و تفریحی برای ساکنان آسایشگاه‌ها در نظر گرفته می‌شود. به این آسایشگاه‌ها خانه سالمندان نیز گفته می‌شود.

آسایشگاه معلولین جسمی[ویرایش]

مکانی است برای نگهداری معلولینی که دارای مشکلات حرکتی هستند.

آسایشگاه معلولین ذهنی[ویرایش]

مکانی است برای نگهداری معلولینی که دارای مشکلات ذهنی هستند.

حقوق افراد ساکن آسایشگاه سالمندان[ویرایش]

ساکنین آسایشگاه سالمندان از حقوقی برخوردارند که اطلاع از این حقوق به هنگام پذیرش و نقل مکان به آسایشگاه ضروری می‌باشد.

آسایشگاه روانی[ویرایش]

افراد دارای بیماری‌های روانی در این‌گونه مراکز نگهداری می‌شوند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

وب‌گاه آسایشگاه به معرفی آسایشگاه‌های کشور اقدام می نماید.