آزمون شعله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آزمون شعله بر روی سدیم کربنات

آزمون شعله روشی در شیمی است که برای شناسایی حضور یون فلزی خاص در یک ترکیب از آن استفاده میشود.

لایهی ظرفیت هر یون فلزی پر است. وقتی یون فلز در معرض گرما قرار میگیرد، الکترونهای لایهی ظرفیت انرژی میگیرند و به لایههای بالاتر میروند. از آنجا که حضور الکترون در لایههای بالاتر ناپایدار است، این الکترونها بلافاصله به سطح انرژی پیشین و لایهی قبلی بازمیگردند و انرژیای را که از دست میدهند به صورت نور منتشر میکنند. رنگ این نور متناسب با میزان انرژیای است که الکترون در جهش به سطح انرژی پایینتر از دست داده است.[۱]

رنگ شعله[ویرایش]

رنگ شعلهی برخی از فلزها در زیر نوشته شده است:[۲]

یون رنگ شعله
لیتیم قرمزلاکی
استرانسیم قرمز
کلسیم نارنجی-قرمز
سدیم زرد
بور سبز زردفام
باریم سبز
مس آبی مایل به سبز
پتاسیم بنفش
منیزیم سفید
آلومینیوم سفید

منبعها[ویرایش]