آزمون شعله

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آزمون شعله بر روی سدیم کربنات

آزمون شعله روشی در شیمی است که برای شناسایی حضور یون فلزی خاص در یک ترکیب از آن استفاده می‌شود.

لایهٔ ظرفیت هر یون فلزی پر است. وقتی یون فلز در معرض گرما قرار می‌گیرد، الکترون‌های لایهٔ ظرفیت انرژی می‌گیرند و به لایه‌های بالاتر می‌روند. از آنجا که حضور الکترون در لایه‌های بالاتر ناپایدار است، این الکترونها بلافاصله به سطح انرژی پیشین و لایهٔ قبلی بازمی‌گردند و انرژی خود را که از دست می‌دهند به صورت نور منتشر می‌کنند. رنگ این نور متناسب با میزان انرژی ای است که الکترون در جهش به سطح انرژی پایین‌تر از دست داده است.[۱]

رنگ شعله[ویرایش]

رنگ شعلهی برخی از فلزها در زیر نوشته شده است:[۲]

یون رنگ شعله
لیتیم قرمزلاکی
استرانسیم قرمز
کلسیم نارنجی-قرمز
سدیم زرد
بور سبز زردفام
باریم سبز
مس آبی مایل به سبز
پتاسیم بنفش
منیزیم سفید
آلومینیوم سفید

منبعها[ویرایش]