آزمون شخصیت مایرز–بریگز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
۱۶ تیپ شخصیتی
در جمعیت ایالات متحده آمریکا
جدول ۱۶ گونه شخصیتی را ایزابل مایرز ایجاد کرد که خود یک INFP بود.
ISTJ
11–14%
ISFJ
9–14%
INFJ
1–3%
INTJ
2–4%
ISTP
4–6%
ISFP
5–9%
INFP
4–5%
INTP
3–5%
ESTP
4–5%
ESFP
4–9%
ENFP
6–8%
ENTP
2–5%
ESTJ
8–12%
ESFJ
9–13%
ENFJ
2–5%
ENTJ
2–5%
تخمین درصد ۱۶ تیپ شخصیتی در جمعیت ایالات متحده[۱]

آزمون شخصیت مایرز-بریگز (Myers-Briggs Type Indicator), (MBTI)، پرسشنامه روان‌سنجی است که هدف از طراحی آن، اندازه‌گیری ترجیحات فرد در فهم دنیا و چگونگی تصمیم‌گیری است. این پرسشنامه را از روی تئوری‌های تیپ شخصیتی گرفته‌اند که اولین بار در سال ۱۹۲۱ بدست کارل گوستاو یونگ در کتاب تیپ‌های روانشناختی بیان شد. یونگ گفته که چهار تابع روانشناختی اصلی وجود دارد که ما جهان را بر اساس آنها درک می‌کنیم: احساس، شهود، حس، و تفکر. بیشتر اوقات یکی از این چهار تابع بر دیگران چیرگی دارد. والبته این پرسش‌نامه فاقد اعتبار و پایای لازم است

گسترش‌دهندگان اول روش شناخت شخصیت، کاترین کوک بریگز و دخترش، ایزابل بریگز مایرز بودند که کارهای یونگ را بطور گسترده مطالعه کردند و این آزمون را طراحی کردند. آنها این آزمون را ابتدا در طی جنگ جهانی دوم بدین منظور طراحی کردند تا بتوانند مناسب‌ترین شغل را برای زنانی که در صنعت نظامی کار می‌کردند پیدا کنند. سؤال‌های ابتدایی گسترش یافتند تا اینکه در سال ۱۹۶۲ با عنوان آزمون شخصیت مایرز-بریگز منتشر شدند.

این آزمون شخصیت تفاوت‌های روانشناسی را بر اساس چهار بخش متقابل یا دیکوتومی دسته‌بندی می‌کند که در نتیجه باعث ایجاد ۱۶ نوع تیپ شخصیتی می‌گردد. معمولاً این ۱۶ نوع با اشاره به حروف اول هر کلمه شناخته می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]