یک بام و دو هوا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

یک بام و دو هوا یا استاندارد دوگانه اصطلاحی است برای اشاره به تبعیض و بی‌عدالتی. [۱] زمانی که در شرایط یکسان ولی برای افراد متفاوت مجموعه متفاوتی از اصول یا قوانین اعمال می‌گردد. چنین عملکردی بر خلاف اصول اولیه عدالت شناخته می‌شود.

در برخی فرهنگ‌ها برخی رفتارها توسط گروهی از مردم پذیرفته است اما انجام همان رفتار توسط گروه دیگری از مردمان ناپذیرفتنی و تابوست.[۲]

ریشه این اصطلاح در داستانی قدیمی است که پیرزنی با فرزندانش در یک خانه زندگی می‌کردند. شبی که روی پشت بام خوابیده بودند پیرزن دید که پسر و عروسش بهم چسبیده خوابیده‌اند، به بهانه گرمی هوا بیدارشان کرد و گفت از هم جدا بخوابند. بعد متوجه دختر و دامادش شد که از هم جدا خوابیده‌اند. به علت سردی هوا به آنها توصیه کرد که چسبیده بهم بخوابند.

منابع[ویرایش]

  1. لغت نامه دهخدا
  2. ویکی انگلیسی