یمیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یمیر که توسط سه برادر; اودین، ویلی و وه مورد حمله قرار گرفته است.

یمیر، اورگلمیر، بریمیر و بلاینین در اساطیر اسکاندیناوی، نام‌های موجود نخستینی هستند که از یک سم نخستین زاده شده و جد یوتون است. یمیر پدر تمام غول‌های نژاد یخ به شمار می‌رفت و خود از ذوب شدن یخ‌های واقع در نیفل‌هایم توسط بادهای گرم سرزمین سوزان موسپل‌هایم بوجود آمده بود. یخ‌ها به ذوب شدن خود ادامه می‌دادند و از قطرات آن‌ها ماده گاو اودوملا پدید آمد. از چهار رود شیر که از پستان اودوملا جاری می‌شد، یمیر را خوراک می‌بخشید و خود گاو برای تغذیه، سنگ‌های نمک را می‌لیسید.

اودین و برادرانش که دل خوشی از یمیر و غول‌هایی که روز بروز به تعدادشان افزوده می‌شد، نداشتند تصمیم گرفتند او را بکشند. وقتی یمیر مرد، کل نژاد غولان یخی به‌جز دو تن در خونش غوطه‌ور گشتند. آنگاه اودین و برادرانش از بدن بی‌جان یمیر بهره گرفتند تا جهان را پدید آورند. آن‌ها با حمل پیکر عظیم‌الجثه او به داخل گینون‌گاگپ، زمین را از گوشت تن و صخره‌ها را از استخوانش پدید آوردند. آن‌ها تخته سنگ‌ها و قلوه سنگ‌ها را از دندان‌ها و استخوان‌پاره‌های تن او پدید آوردند، خونش را به دریاچه‌ها و دریا، جمجمه‌اش را به آسمان فراز زمین بدل کردند و از چهار سو، چهار کوتوله (شمال، جنوب، شرق و غرب) در هر سمت گماردند تا جهان را نگه دارند. آن‌ها گیاهان و درختان را از موی یمیر برآوردند و مغز او را بر آسمان پاشیدند تا ابرها را پدید آورد و در انتها از ابروهایش میدگارد، سرزمین انسان‌ها را خلق کردند.[۱]

از یمیر در اِدای شاعرانه که در قرن سیزدهم تالیف شد، اِدای پروز که توسط اسنوری استرلسون در قرن سیزدهم نوشته شد و در اشعار اسکالد یاد شده‌است.

پانویس[ویرایش]

  1. اساطیر اسکاندیناوی، یمیر. نوشته Micha F. Lindemans - آخرین ویرایش ۲۵ اوت ۲۰۰۲