گینونگاگپ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

گینونگاگپ یا Ginnungagap که به معنی «ظاهراً خلا» است، در کیهانشناسی اساطیر نوردیک (نورس‌ها Norse مردمان اسکاندیناوی هستند) پوچی کهنی است که نیفلهایم (سرزمین ازلی یخ) و موسپلهایم (سرزمین ازلی آتش) را از هم جدا می‌کند.

در ابتدا، پیش از آنکه دنیای خدایان و انسان‌ها شکل بگیرد، از چشمهٔ هورگلمیر که در میان سرزمین‌های یخ زدهٔ نیفلهایم قرار داشت، یازده رودخانه که به نام الیواگار معروف هستند، سرچشمه گرفتند. بعد از گذشت دوره‌ای طولانی، آب الیواگار در نیفلهایم جریان پیدا کرد و وارد قسمت‌های شمالی گینونگاگپ شد و در آنجا منجمد گشت. این آبهای یخ زده صفحات یخی بزرگی در میان پوچی پدید آوردند و هوای گرمی که از سوی موسپلهایم می‌آمد، مقداری از این یخها را آب کرد و بدین ترتیب منطقه‌ای از آب مایع در گینونگاگپ به وجود آمد که حیات نیز از همین مکان آغاز گشت.

اولین موجود زنده که در این مکان به وجود آمد هیولایی یخی به نام ایمیر بود. همچنین به همراه ایمیر ماده گاوی به نام اودوملا نیز هستی یافت.

منابع[ویرایش]