کویول شاوکی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
صفحه‌ای که بر آن یادبودی از کویول شاوکی درج شده‌است، این صفحه در طی ساخت و سازهایی که در سال 1978 در مکزیکو سیتی انجام می‌شد، کشف گردید و کشف آن منجر به حفاری‌هایی شد که به اکتشاف معبد مایور منتهی گردیدند.

در اسطوره شناسی آزتک، کویول شاوکی (به ناهواتل کلاسیک: Coyolxāuhqui یا: [kojoɬˈʃaːʍki]، به معنای: «صورت ترسیم شده با زنگوله‌ها)، یکی از دخترهای کواتلیکوئه و میشکواتل بود که رهبری سنتسون اویتسناوا، خدایان ستاره را بر عهده داشت. کویول شاوکی یک شعبده باز قدرتمند بود و خواهر و برادران خود را در حمله به مادرشان، کواتلیکوئه راهبری و هدایت کرد. این یورش، به این دلیل صورت پذیرفت که، کواتلیکوئه باردار شده بود.[۱]

کویول شاوکی، ایزدبانوی ماه، تاریکی و شب، خواهر ناتنی اویتسوپوچتلی است، که بنابر اساطیر، اویتسوپوچتلی وی را، پس از تولد خویش به قتل رسانید و بدن پاره پاره خواهر را، در پای تپهٔ کواتپک انداخت.[۲]

چهرهٔ این ایزدبانو را زنگوله‌ها زینت بخشیده‌اند، و نمادهای بسیاری در نقش وی دیده می‌شود:

گوشواره به شکل پرتوهای خورشید، پنجه‌های عقاب، مارهای به هم تنیده، جمجمهٔ مرده در کمربند و اشکهای خون آلود.[۳]

مجسمه کویول شاوکی در پای پلکان معبد اویتسوپوچتلی قرار داشت و احتمالا بدن قربانی را از پلکان پائین انداخته و در پای این مجسمه، قطعه قطعه می‌کردند.[۴]

کویول شاوکی تا اندازه‌ای از چانتیکو اشتقاق یافته که یک ایزدبانوی آتش ِناشناخته در مکزیک مرکزی است.

واژه کویول شاوکی، به معنای زنگوله‌های رنگ شده‌است و عموماً وی با یک جفت زنگولهٔ فلزی بر گونه‌هایش، نشان داده می‌شود. چند برادر موسوم به سنستون اویتسناوا او را همراهی می‌کنند.[۵]

پانویس‌ها[ویرایش]

  1. مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۰
  2. آفرینش در اساطیر آمریکا، سیدحسن حسینی(آصف)، چاپ اول، صفحه: ۷۸ و ۷۹
  3. آفرینش در اساطیر آمریکا، سیدحسن حسینی(آصف)، چاپ اول، صفحه: ۷۹
  4. آفرینش در اساطیر آمریکا، سیدحسن حسینی(آصف)، چاپ اول، صفحه: ۷۹ و ۸۰
  5. آفرینش در اساطیر آمریکا، سیدحسن حسینی(آصف)، چاپ اول، صفحه: ۱۱۷

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Coyolxauhqui»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۰).‎
  • سیدحسن حسینی(آصف). آفرینش در اساطیر آمریکا. چاپ اول. قم: نشر ادیان، ۱۳۸۳. ISBN 964-95295-1-9.