پیلتزین تکوتلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پیلتزین تکوتلی، در اسطوره شناسی آزتک، ایزد بالا آمدن و طلوع خورشید، و ایزد شفا و بهبودی بود. وی همچنین در همراهی با توناتیو (ایزد خورشید)، ایزد رویا و خیال و یا ایزد منظره و چشم انداز نیز، محسوب می‌شد.

نام پیلتزین تکوتلی در زبان آزتکها به معنای «شاهزادهٔ جوان» بود. گرچه این نام ممکن است در واقع نام دیگری برای توناتیو باشد، اما این که نام پیلتزین تکوتلی به عنوان نامی برای یک فرد احتمالاً منحصربه‌فرد، که شوهر شوچیکتسال می‌باشد، ذکر شده‌است، احتمال انطباق او بر توناتیو را ضعیف جلوه می‌دهد.

پیلتزین تکوتلی، پروردگار یا ارباب سومین ساعت شب بود. پیلتزین تکوتلی همچنین فرزند اوشوموکو و سیپاکتونال، ایزدان زوج و اولین زن و مرد آفریده شده محسوب می‌شد و به وی به عنوان محافظت کنندهٔ اطفال و کودکان نگاه می‌شد.

پیلتزین تکوتلی به نام خورشید جوانی نیز خوانده می‌شد. و همچنین با عناوین و اسامی همچون «هفت گُل» نیز شناخته می‌گردید. وی همچنین خدای گیاهان توهمزا، و از جمله قارچ‌های توهم زا بود.

وی را پدر سین تئوتل، در نظر می‌گیرند، یعنی همان خدایی که به منظور یاری رسانی به فرایند بارور شدن گیاهان، قربانی شد.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Piltzintecuhtli»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۰).‎
  • سیدحسن حسینی(آصف). آفرینش در اساطیر آمریکا. چاپ اول. قم: نشر ادیان، ۱۳۸۳. ISBN 964-95295-1-9.