کمیسیون

کمیته یا کمسیون نوعی ساختار مشورتی کوچک است که وابسته به یک ساختار مشورتی بزرگتر می‌باشد. (مانند کمسیون‌های مختلف مجلس شورای ملی) هر اقدامی در کمیته نیازمند رأی‌گیری است. کمیته‌ها از نظر عملکرد به چند نوع دسته‌بندی می‌شوند:
[۱]

کمیته‌های اجرایی: در سازمان های بزرگ که فراختر از آن هستند که همه ی اعضا بتوانند به طور فعالانه در گفتگو‌ها شرکت کنند، کارها به کمیته های کوچکتر که قدرت تصمیم گیری و هزینه کردن پول را دارند واگذار می شوند. این کمیته ممکن است همه یا بخشی از این قدرت‌ها را به صورت محدود یا نامحدود داشته باشد.
برای نمونه هیات مدیره ممکن است برای یک قرارداد پیمانکاری وارد عمل شود و تصمیم بگیرد که کدام قراداد اجرایی شود یا نشود

کمیته‌های هماهنگی:افراد بخش های گوناگون سازمان ممکن است به منظور بحث درباره ی توسعه با یکدیگر ملاقات کنند. یا برای بازبینی پروژه هایی که مرزهای سازمان را قطع کرده اند(چند بخش مختلف با آن در گیر هستند) و یا گفتگو پیرامون آینده. زمانی که کمیته‌ها بزرگ هستند، آن‌ها به کمیته های کوچک تر تقسیم می شوند. برای نمونه یک هیات مدیره ی بزرگ به کمیته های میمزی، کمیته مالی، کمیته جبران خسارت و غیره. کنفرانس های بزرگ آکادمی نیازمند کمیته های هماهنگی هستند که از افراد تخصصی تشکیل شده باشند.

کمیته‌های تحقیق و پیشنهاد: این کمیته وظیفه ی پژوهش در خصوص افراد و استعداد های نهفته در موضوع خاصی را دارا می باشد. این یافته‌ها بیشتر به منظور استفاده در برنامه ریزی پروژه‌ها بکار می روند. کمیته‌های مدیریت پروژه: زمانی که مدیر پروژه نتواند پروژه را به درستی مدیریت کند این وظیفه به یک کمیته واگذار می شود که البته این نکته ی تازه ای نیست اما مساله ی تازه این است که دیگر اینبار کسی در ازای عملکرد ضعیف پاسخگو نبوده و این کمیته‌است که در این باره مسول شناخته می شود. در این کمیته رییس تنها به عنوان یک تسهیل کننده شناخته می شود.

کمیته های ثابت

کمیته های ثابت قانون گذاری

کمیته.