کسب و کار الکترونیک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کسب و کار الکترونیک عبارتست از کاربردی کردن کلیه سیستمهای اطلاعاتی برای تقویت و کنترل فرآیندهای کسب و کار. امروزه این فرآیندها با استفاده از تکنولوژی‌های مبتنی بر وب توسعه می‌یابند .

کسب و کار الکترونیکی در یک تعریف ساده واژه‌ای به معنی انجام کسب و کار با استفاده از ارتباطات راه دور و ابزارهای مرتبط است . تجارت الکترونیک از این دست دارای مفهومی کوچکتر و محدودتر نسبت به کسب و کار الکترونیکی است . در تجارت الکترونیک حتماً باید بین دو طرف پول رد و بدل شود ( تا به مفهوم تجارت برسیم ) ولی در کسب و کار الکترونیک لازم نیست پولی مبادله گردد . به عنوان مثال دادگاهی که در آن محاکمه از طریق فضای اینترنتی انجام میگردد کسب و کار الکترونیک محسوب می‌شود .
برخی نیز کسب و کار الکترونیک را ترکیبی از تجارت الکترونیک، هوشمندی شرکتها، مدیریت ارتباط با مشتری، مدیریت زنجیرهٔ تامین و برنامه ریزی منابع شرکت می‌دانند که به صورت زیر بیان می‌شود :

EB=EC+BI+CRM+SCM+ERP

ظرفیتهای کسب و کار الکترونیک[ویرایش]

کاربریهای کسب و کار الکترونیک می‌تواند به سه شاخه مختلف تقسیم بندی شود :

۱. سیستم‌های داخلی کسب و کار :

۲. ارتباطات و همکاری‌های سازمانی :

  • نامه‌های الکترونیکی
  • صدا نامه ها
  • انچمن‌های بحث
  • کنفرانس ها
  • سیستمهای همکاری کننده

۳. تجارت الکترونیک- بنگاه با بنگاه و بنگاه با مشتری :

  • سرمایه گذاری الکترونیکی
  • مدیریت زنجیره تامین
  • بازاریابی الکترونیکی
  • پردازش برخط تعاملات

منابع[ویرایش]