کارورزی (پزشکی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کارورزی دوره‌ای از تحصیلات دکترای پزشکی عمومی است که مدت و نحوه برگزاری آن در کشورهای مختلف متفاوت است. معمولاً کارورزی آخرین دوره پزشکی است که یک تا یک و نیم‌سال طول می‌کشد.

وظایف کارورزان[ویرایش]

به طور کلی وظایف و اختیارات کارورزان بسته به دانشگاه و بیمارستان مربوطه متفاوت است اما با وجود این می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.

  • گرفتن شرح‌حال بیماران بستری شده در بخش‌ها
  • حضور در درمانگاه‌های آموزشی
  • شرکت در جلسات گزارش صبحگاهی و ارائه شرح‌حال بیماران
  • انجام اقدامات اولیه تشخیصی و درمانی در بخش‌ها شامل سوندگذاری، قرار دادن لوله معده و شستشوی معده، نمونه‌گیری خون....
  • حضور در بخش‌های بستری و پیگیری اقدامات درمانی و تشخیصی بیماران
  • نوشتن خلاصه پرونده بیماران
  • حضور در کشیک‌های اورژانس

ارزشیابی کارورزان[ویرایش]

به طور معمول کارورزان در هر بخش توسط اعضای هیئت علمی آن بخش با توجه به معیارها و سیاست‌های بخش مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. معمولاً بر اساس حضور منظم کارورزان در بخش و انجام وظایف محوله به آن‌ها ارزشیابی توسط دستیار ارشد گروه انجام می‌شود.

کشیک‌ها[ویرایش]

یکی از تفاوت‌های اساسی دوره کاروزی با دوره کارآموزی پزشکی حضور در کشیک و اقامت در بیمارستان است. از ۱۸ ماه کاروزی در ایران حدود ۱۲ ماه کاروزران در بخش‌های دارای کشیک هستند. در ایران سقف تعداد کشیک در ماه برای کاروزان ۱۰ کشیک است که این مقدار بر اساس شرایط بیمارستان موردنظر و تعداد کاروزان حاضر در بخش متفاوت است.

کارورزی پزشکی در کشورهای مختلف[ویرایش]

کارورزی پزشکی در ایالات متحده[ویرایش]

در آمریکا کارورزی پزشکی یکسال است که معمولاً از ابتدای ژوئیه آغاز می‌شود و بعد از گذراندن آن و مرحله سوم USMLE فرد قادر خواهد بود تا به عنوان پزشک عمومی به طبابت بپردازد.

کارورزی پزشکی در ایران[ویرایش]

کارورزی پزشکی در ایران آخرین مرحله از مراحل چهارگانه تحصیلات پزشکی است و ۱۸ ماه از آن را تشکیل می‌دهد. در این مرحله دانشجوی پزشکی مسئولیت اولیهٔ بیماران را برعهده دارد. بخش‌های اصلی که حضور در آن‌ها برای همه کارورزان پزشکی ضروری است شامل بیماری‌های داخلی، بیماری‌های کودکان، بیماری‌های جراحی، و اروژانس و بیماری‌های روانپزشکی است. ۶ ماه باقی‌مانده از ۱۸ ماه بر اساس ظرفیت‌های بیمارستان آموزشی در بخش‌های مختلف بیمارستانی شامل چشم‌پزشکی، گوش و حلق و بینی، بیماری‌های پوست، اورولوژی و.... است.

آزمون پیش‌کارورزی[ویرایش]

دانشجویان پزشکی برای ورود به دوره کارورزی می‌بایست آزمون پیش‌کاروزی را با موفقیت پشت سر بگذارند. آزمون پیش‌کارورزی یا پره‌انترنی، شامل ۲۰۰ پرسش چهارگزینه‌ای از موضوعات بالینی است که دانشجویان می‌بایست حداقل به نصف پرسش‌ها پاسخ صحیح بدهند. معمولاً سطح آزمون به گونه‌ای است که حدود بیش از ۹۰ درصد دانشجویان به راحتی آزمون را پشت سر می‌گذارند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]