پیش‌تقویت‌کننده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پیش‌تقویت‌کننده (به انگلیسی: Preamplifier) یک نوع تقویت‌کننده الکترونیکی است که یک سیگنال کوچک را برای تقویت بعدی و یا پردازش آماده می‌کند[نیازمند منبع]. پیش‌تقویت‌کننده معمولاً در نزدیک سنسور قرار داده می‌شود تا اثر نویز و تداخل کاهش پیدا کند[نیازمند منبع]. این برای تقویت قدرت سیگنال استفاده می‌شود تا سیگنال سیم را بدون کاهش زیاد نسبت سیگنال به نویز (SNR) تا دستگاه اصلی بپیماید[نیازمند منبع].

در یک سیستم ضبط و نشر آوای خانگی، عبارت پیش‌تقویت‌کننده ممکن است گاهی برای یک کلید استفاده شود که بین سطوح مختلف و ارائه یک کنترل حجم صدا سویچ می‌کند و ممکن است در عمل هیچ تقویتی رخ ندهد[نیازمند منبع]. در یک سیستم صوتی خانگی تقویت‌کننده دوم نوعاً یک تقویت‌کننده توان است[نیازمند منبع]. پیش‌تقویت‌کننده یک گین (تقویت) ولتاژ فراهم می‌آورد (مثلن از ۱۰ میلی‌ولت به ۱ ولت) اما بدون تقویت جریان قابل توجه. تقویت‌کننده توان؛ جریان لازم برای هدایت بلندگو را فراهم می‌آورد.

پیش‌تقویت‌کننده‌ها ممکن است:

  • در محفظه تقویت‌کننده‌ای که تغذیه می‌کنند گنجانده شده‌باشند.
  • در محفظه جداگانه
  • در داخل یا کنار منبع سیگنال، همچون بلندگو یا ساز موسیقی قرار گیرند.

جستارهای وابسته[ویرایش]