پیت سیگر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پیت سیگر
Pete Seeger2 - 6-16-07 Photo by Anthony Pepitone.jpg
اطلاعات پس‌زمینه
تولد ۳ مهٔ ۱۹۱۹(1919-05-03)
نیویورک سیتی
ملیت آمریکایی
مرگ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ میلادی (۹۴ سال)
نیویورک سیتی
سبک‌ها موسیقی فولک آمریکایی، موسیقی اعتراضی

پیتر «پیت» سیگر (به انگلیسی: Peter "Pete" Seeger) خواننده موسیقی فولک و کنشگر آمریکایی بود. در دهه‌ی ۶۰ میلادی، سیگر به خواننده‌برجسته‌ی موسیقی اعتراضی بدل شد و به پشتیبانی از خلع سلاح بین‌المللی، حقوق مدنی، جنبش ضدفرهنگ و حفظ محیط زیست پرداخت. ترانه‌ی او به نام «ما پیروز می‌شویم»، که در سرودهای روحانی و کلیسایی سیاهان ریشه دارد به سرود جنبش حقوق مدنی آمریکا در دهه‌ی ۶۰ بدل شد. از جمله ترانه‌های محبوب او می‌توان به «اگه یه چکش داشتم» و «چه شدند آن گل‌های زیبا؟» و «بگرد، بگرد، بگرد» اشاره کرد.

زندگینامه[ویرایش]

پدر پیت سیگر موسیقی‌شناس بود و او را از کودکی، هنگامی که در کانتیکت به مدرسه شبانه روزی می‌رفت، با موسیقی فولک مناطق روستایی آمریکا آشنا کرد. پیت بعدها با دو خواننده اسطوره‌ای دیگر فولک آمریکا دوست شد: یکی لید بلی، خواننده موسیقی سبک بلوز سیاهان، و دیگری وودی گاتری. پیت و وودی در دوران رکود بزرگ اقتصادی سال‌های دهه ۱۹۳۰ در سراسر آمریکا کنسرت‌هایی اجرا کردند که همه‌ی عوایدش به فعالان حقوق کارگران اختصاص داشت.

PeteSeeger2.jpg

پیت سیگر بعد از خدمت در ارتش در جنگ جهانی دوم گروه چهارنفری ویورز (Weavers) را به راه انداخت که در اوایل دهه ۱۹۵۰ با ترانه‌هایی مثل «بوسه از شراب شیرین‌تر است»، «اگه یه چکش داشتم» و «شب‌به‌خیر، آیرین» محبوبیت فراوان یافت و به موسیقی فولک آمریکا جان تازه‌ای دمید. اما زمانی که گفته شد سیگر قبلاً به حزب کمونیست نزدیک بوده، موفقیت گروه رو به افول گذاشت. وی از اجرای برنامه در تلویزیون منع شد، و نهایتاً به کمیته فعالیت‌های غیرآمریکایی مجلس نمایندگان فراخوانده شد، ولی از پاسخگویی به پرسش‌های مربوط به فعالیت‌های سیاسی‌اش خودداری کرد. پیت محاکمه و به جرم اهانت به کنگره به زندان محکوم شد؛ هر چند مجازاتش بعداً لغو شد.

Renehan Seeger March2008.jpg

سیگر در طول عمر هنری‌اش جوایز زیادی دریافت کرد و تحسین زیادی برانگیخت. یکی از مهم‌ترین آن‌ها جایزه گرمی سال ۱۹۹۳ برای یک عمر دستآورد هنری بود. وی یک سال بعد جایزه افتخار «مرکز هنرهای نمایشی کندی» در واشنگتن را گرفت و در سال ۱۹۹۶ نامش به تالار مشاهیر راک‌اندرول راه یافت.

در سال ۲۰۰۹ پیت سیگر به مناسبت شروع دوره اول ریاست جمهوری باراک اوباما، کنسرتی در بنای یادبود لینکن در واشنگتن بر‌گزار کرد.

به گفته‌ی خانواده‌ی سیگر وی شنبه شب ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ در سن ۹۴ سالگی بر اثر عوارض کهولت درگذشت.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]